Nieodłącznym elementem ich przyswajania jest system notowania, za którym stoi pakiet dedykowanych narzędzi. Zapisuję najważniejsze fragmenty, które w jakiś sposób ze mną rezonują, a potem przerabiam je na notatki. W ten sposób zapamiętuję znacznie więcej, a pod ręką mam stale rosnącą bazę danych z pomysłami, ideami, poglądami i wszystkim tym, co uznaję za wartościowe.

Zbudowanie jakiegokolwiek systemu notowania jest konieczne, jeżeli chcemy cokolwiek wyciągać z tego, co przeczytamy. Nie dziwne, że wiele osób zadaje sobie pytanie „jak zapamiętywać to, co przeczytamy”. Tych treści jest bowiem po prostu za dużo. Każdego dnia torpedują nas nowe. W dodatku systemy rekomendacji działają tak skutecznie, że zanim się obejrzymy, z informacji o montowaniu filmów 360⁰ (tzw. sferycznych) przejdziemy do najefektowniejszych wywrotek na desce przy próbie wykonania ollie 360…

W jednym z raportów Google możemy przeczytać, że w ciągu kilku ostatnich lat wytworzono tyle informacji ile od początku naszej cywilizacji. Ten trend nie zwolni. Coraz więcej osób tworzy. Internet jest pod tym względem otwarty dla każdego. Ma to swoje dobre strony, bo każdy może podzielić się z innymi swoimi pomysłami, twórczością i analizami. Przebieg informacji jest płynniejszy. Łatwiej przyswajać nowe umiejętności i poszerzać horyzonty. Ma to wpływ na wiedzę kolektywną całego świata.

No i jest druga strona medalu – mniej optymistyczna. Każdy może napisać w sieci największą bzdurę, a jeżeli poda ją w odpowiedniej formie (najlepiej opatrzonej kilkoma specjalistycznymi zwrotami), to znajdzie się grono osób, które w nią uwierzy i poda dalej. Tak rodzą się nowe autorytety, za którymi stoją ludzie bez żadnych kompetencji i wiedzy. A ich przepustką do popularności są charyzma i kontrowersyjne tezy – najczęściej wymierzone w system, ogół społeczeństwa, wybitne postaci lub duże firmy (to zawsze się sprzedaje najlepiej).

W ten sposób weszliśmy na ścieżkę dewaluacji autorytetów. Pseudoeksperci podważają kompetencje prawdziwych ekspertów. Ci coraz częściej wpadają w objęcia wielkich biznesów, bo poza nimi są niedofinansowani i mają ograniczone pole rozwoju. Ludzie nie wiedzą komu wierzyć. Coraz częściej wykształcamy w sobie „bullshit radary”, które działają z różną skutecznością. Nic nie jest oczywiste, a wszystko wydaje się prawdopodobne.

Przy czym to ciągle dość optymistyczna wersja, zakładająca, że mamy w sobie dość pokory, by zaakceptować to, że możemy się mylić. Niestety ogrom ludzi jej nie ma, a za punkt honoru biorą narzucenie innym jedynej słusznej (bo swojej) wizji i światopoglądu. Ciągnące się przez setki tysięcy pikseli dyskusje w różnych zakątkach sieci, gdzie ludzie walczą o przekonanie innych do swoich racji coraz częściej przypominają cuchnące bajoro hejtu. I ciągle ich przybywa.

Odpłynąłem jednak trochę od tematu. Wróćmy do tego, jak się nie pogubić w tym całym gąszczu informacji. Jak robić notatki i w rezultacie jak zapamiętywać te najbardziej wartościowe rzeczy? Jak przyswajać bardziej efektywnie wiedzę?

Jak zapamiętywać? Stwórz własny system

Wszystko, co czytamy ulega stopniowemu zapomnieniu, jeżeli nic więcej z tym nie robimy. Przeprowadzono mnóstwo badań na ten temat. Jednym z bardziej znanych jest krzywa Ebbinghausa, która pokazuje, że następnego dnia pamiętamy mniej niż 50 proc. przyswojonego materiału. Co prawda Ebbinghaus badał zapamiętywanie bezsensownych informacji (sylab), zupełnie ignorując inne aspekty, jak chociażby ładunek emocjonalny towarzyszący temu, czego się uczymy. W rezultacie powstało wiele innych badań, a na ich podstawie tworzono inne krzywe zapominania. Wszystkie jednak mają jedną wspólną cechę – jeżeli czegoś nie powtarzamy, nasz mózg się szybko tego pozbywa.

Nie wystarczy zatem, że przeczytamy wartościowy artykuł lub świetną książkę. Jeżeli nie wykorzystamy zgromadzonej w nich wiedzy w jakikolwiek sposób (chociażby zasilając nią swój system notatek) to jest to wiedza bezużyteczna, a czas poświęcony na czytanie można uznać za:

1. Rozrywkę – było fajnie, artykuł był ciekawy. Przyjemnie spędziłem czas, stymulując swoje szare komórki. Może zapamiętałem jakąś główną ideę, ale szansa, że zostanie ona w mojej głowie jest niewielka
2. Czas zmarnowany – Chwilę po zakończeniu lektury napawam się tym, ile informacji tutaj znalazłem. Jak wartościowy jest ten tekst/książka. Ale nic z tym nie robię. Informacje ulatują z głowy – każdego dnia pozostaje ich w pamięci coraz mniej.
3. Prokrastynację (aka czas równie zmarnowany) – czytamy, żeby nie działać. Zamiast zacząć pisać bloga, czytasz o pianiu bloga. Zamiast założyć własny biznes, czytasz o robieniu własnego biznesu. Zamiast… I tak dalej. Mózg się cieszy, bo go stymulujesz fajnymi historiami o sukcesie. W praktyce jednak nie wynika z tego nic.

Wspominałem już o tym przy okazji artykułu, w którym polecałem darmowe kursy, ebooki i szkolenia w internecie. Otóż wiedza bez praktyki jest bezużyteczna – nadal twardo przy tym obstaję. Sam łapię się na tym, że jestem rozwojowym „ćpunem” i kupuję często książki oraz kursy, które niekoniecznie są mi potrzebne tu i teraz (bo „może kiedyś”). Czytając/oglądając je mam wrażenie, że się rozwijam, ale to złudne.

Wiedza nie jest po to, żeby ją kolekcjonować. Informacje powinno się łączyć, przetwarzać, praktykować i na tej podstawie tworzyć nową wiedzę, którą najlepiej przekazywać dalej. Tylko w taki sposób się rozwijamy.

To jednak wymaga wysiłku. Znacznie więcej niż tylko gromadzenie wiedzy. A gromadzenie jest bardzo przyjemne. Weźmy na przykład książki. Zwykło się mówić, że „dom bez książek jest jak dom bez okien”. Tworzymy zatem skrupulatnie nasze domowe biblioteczki (również wirtualne, wypełniając czytniki gigabajtami ebooków), żeby potem czerpać satysfakcję z samego patrzenia na tę kolekcję. Załóżmy jednak, że jest inaczej i wiele z tych książek przeczytamy. Co zrobimy z tą wiedzą? Czy w jakiś sposób ją usystematyzujemy? Wdrożymy? Będziemy praktykować? Jestem przekonany, że w większości przypadków zapomnimy o niej po kilku(nastu) tygodniach. Aż w końcu pojawi się nowy bodziec – nowa książka (w końcu nasze mózgi uwielbiają nowości). I cały cykl się powtórzy.

Zadaj sobie jedno pytanie…

W takim scenariuszu teoretycznie nasze głowy powinny być napompowane nowymi informacjami, ale na ogół tak nie jest. Nie znaczy to jednak, że powinniśmy przestać czytać. Trzeba nauczyć się czytać świadomie.

Najprościej byłoby od razu nabytą wiedzę przełożyć na praktykę. Jeżeli po przeczytaniu tego tekstu mielibyście wdrożyć tylko jedną nową rzecz, poleciłbym po prostu po przeczytaniu czegokolwiek (no może pomijając beletrystykę, ale i tam kryje się często sporo wiedzy, choć nie podanej w bezpośredni sposób) zadawać sobie zawsze jedno pytanie:

Czy nauczyłem się czegokolwiek, co dałoby się od razu wykorzystać w praktyce?

I najlepiej odpowiadać na nie na piśmie. Na przykład spisując konkretne plany, cele, taktyki.

Nie potrafisz znaleźć takiej rzeczy? Nie szkodzi. Do niektórych rzeczy potrzeba czasu. Każdy ma chyba takie książki, od których się zupełnie odbił, ale dał im drugą szansę kilka(naście) lat później i okazały się prawdziwą skarbnicą wiedzy. Być może po prostu dane informacje nie są dla nas użyteczne w danej chwili. Nie ma zatem sensu na siłę je wdrażać w życie.

Zatem nie – więcej książek wcale nie oznacza lepiej. Nie musicie czytać co tydzień nowej książki, bo ktoś napisał tak w internecie. Wyzwania typu „52 książki w roku” są stratą czasu. W książkach nigdy nie chodzi o liczbę. Niech to będzie jedna książka w roku, ale taka, z której wyciągniemy tonę fajnych informacji i połowę z nich zastosujemy na tyle skutecznie, żeby cokolwiek zmienić. I to wystarczy.

Jak robić notatki, żeby zapamiętywać?

Ale oczywiście załatwienie wszystkiego jednym pytaniem nie zawsze jest możliwe. Nie zawsze też jest to efektywne rozwiązanie – czasem książki są tak długie, że zapominamy treść początkowych rozdziałów po „dojechaniu” do końca. A innym razem gromadzimy wiedzę z różnych źródeł. Siłą rzeczy potrzebujemy jakiegoś systemu, który pozwoli nam tę wiedzę zorganizować w taki sposób, by nie uleciała. Jak robić notatki, które są skuteczne?

Mój system notowania jest połączeniem kilku metod. W dużej mierze bazuje na rozwiązaniach polecanych przez Tiago Forte, ale też zawiera elementy modnego ostatnimi czasy Zettelkasten oraz GTD. W dużym skrócie wygląda to następująco (później pochylę się nad każdym z punktów z osobna):

1. Całe utwory. Kupuję ebooki – zbieram je wszystkie na Kindle (ma 32 GB, więc jeszcze trochę się zmieści – potem coś wymyślę). PDF-y do czytania na tablecie zapisuję w folderze na Google Drive. Papierowe książki trzymam na półce. Artykuły z sieci zapisuję w Instapaper, dzieląc je na foldery tematyczne. Filmy z YouTube zapisuję na listach „do obejrzenia”. Zapisuję też linki w schowkach „na później” na Facebooku i Twitterze. Jest tych miejsc stosunkowo dużo, ale przestałem się już tym przejmować. Wiem, że jeżeli potrzebuję czegoś, co wcześniej zapisałem, to znajdę to na pewno w jednym z tych schowków.
   
2. Ważne fragmenty. Wszystkie fragmenty, które w jakiś sposób ze mną rezonują zbieram w usłudze Readwise. Integruje się ona z Kindle, Instapaperem, Twitterem (i wieloma innymi), więc łatwo do niej się wysyła cytaty. W ten sposób w Readwise lądują wszystkie zakreślone fragmenty z ebooków, wszystkie zakreślone fragmenty z Instapapera, a także całe tweety z wartościowymi ideami. Czasem też dodaję fragmenty ręcznie – wtyczka do przeglądarki Chrome pozwala mi dwoma kliknięciami wysłać zdanie lub cały akapit bezpośrednio do Readwise. Trudniej jest z PDF-ami i filmami – na ogół nie wyciągam z nich cytatów wcale, bo byłoby to zbyt czasochłonne.
   
3. Streszczanie. Readwise codziennie wysyła mi mailing, w którym zamieszcza 5 zapisanych przeze mnie w przeszłości cytatów (tę liczbę można dostosować). Przeglądam je, czasem edytuję i doprecyzowuję. Te najlepsze oznaczam serduszkiem (dodaję do ulubionych – te Readwise zbiera i wysyła mi paczkę pięciu wybranych w każdą niedzielę). Jeżeli uznaję to za stosowne, poddaję jakąś ideę, pomysł, pojęcie streszczeniu – przepisuję własnymi słowami do notatnika (używam Notion i Roam Research) i umieszczam na osobnej podstronie pod odpowiednim pojęciem. Streszczanie to najważniejszy punkt całego systemu. Streszczenie nie może być za długie, bo nie będzie użyteczne. Ale też nie może być za krótkie i zbyt ogólne, bo nie będzie wartościowe. Konieczne jest zatem znalezienie złotego środka. W streszczeniu też warto stosować zakreślenia i pogrubienia – tak, żeby te najważniejsze jego elementy przyciągały wzrok (to taka streszczeniowa incepcja – streszczenie w streszczeniu). Dobrym rozwiązaniem są też notatki wizualne – np. mapy myśli.
   
4. Połączenie. Powstałe na etapie streszczenia notatki nie są kategoryzowane. Mam prosty system tagów, ale nie jest on kluczowy w całym systemie. Stanowi raczej dodatek. Najważniejsze jest to, żeby każdą notatkę powiązać z przynajmniej 1-2 innymi. Sprawdzam, czy zapisana idea jest rozwinięciem innej, którą już mam w swoim systemie. A może ją podważa i poddaje w wątpliwość? Łączę notatki ze sobą, w taki sposób, żeby z każdej z nich móc natychmiast przeklikać się do tej siostrzanej.
   
5. Integracja. Jeżeli wokół jakiegoś zagadnienia gromadzi mi się kilka notatek, może to być podstawą do stworzenia kolejnej, która połączy te wszystkie idee w jedno. Tu zaczyna się praca kreatywna – dopowiadanie, analizowanie, interpretowanie, osadzanie w swoim systemie wartości. Nowa notatka nie zastępuje tamtych, ale jest oczywiście z nimi połączona (a one z nią). W ten sposób powstaje moja własna wersja – mocno subiektywna i nierzadko personalna. Decyduję co z nią zrobić – czy włączyć do swojego życia w jakiś sposób, czy przygotować na jej podstawie artykuł i przekazać dalej.

Zawsze zaczynam od punktu pierwszego. Czasem poprzestaję nad drugim, kiedy nie czuję potrzeby, żeby robić cokolwiek więcej z danym fragmentem (czeka on po prostu w moim systemie na swoją kolej – system jest tak zbudowany, żeby zawsze mógł sięgnąć do całego utworu – np. Instapaper pobiera artykuły z sieci i zapisuje je w swojej bazie, więc nic mi nie zginie – i przypomnieć sobie kontekst, jeżeli zakreślony fragment jest niewystarczający). Czasem natomiast pomijam punkt drugi i przechodzę od razu do trzeciego – na bieżąco streszczam to, co czytam, jeżeli mam na to czas i czuję taką potrzebę. Pomijam też punkt drugi w przypadku treści, w których nie da się robić zakreśleń (np. filmów z YouTube czy kursów wideo).

Punkt czwarty, a więc łączenie robię za każdym razem, gdy powstaje nowa notatka. Ostatni, szósty punkt, realizuję 1-2 razy w tygodniu – podczas wyznaczonych sesji na notowanie lub spontanicznie. Organizowanie swoich notatek jest ważne, więc warto robić to regularnie. Dobrym czasem na to jest cotygodniowe podsumowanie. Warto wyznaczyć czas, kiedy będziemy zaglądali do naszych schowków i wyciągali z nich wszystkie zapisywane w ciągu tygodnia rzeczy, przerabiając te, które uznamy za najlepsze, w notatki.

Każdy z tych punktów chcę rozwinąć w osobnych artykułach. Jeżeli chcecie wiedzieć więcej, koniecznie obserwujcie Wersję 2.0 na Facebooku, a najlepiej zapiszcie się do newslettera, żeby nie przegapić żadnego nowego tekstu.

The post Jak zapamiętywać to, co przeczytaliśmy? Potrzeba systemu notowania appeared first on Wersja 2.0.

Opisywane niżej argumenty są mocno subiektywne i odnoszą się bezpośrednio do moich własnych preferencji. Nie muszą odpowiadać każdemu – właściwie na pewno nie będą odpowiadały wszystkim. I świetnie – z chęcią dowiem się, jakie są Wasze argumenty na tak lub nie.

1. Nie tracę czasu na dojazdy

To chyba najczęściej powtarzany argument przez zwolenników pracy zdalnej. I słusznie. Pracując z domu, nie musisz spędzać długich godzin w komunikacji miejskiej, stać w korkach itp. Po prostu wstajesz, ogarniasz się i siadasz do swoich zadań (albo nawet nie – jeżeli możesz wykonywać tę pracę w dowolnym czasie to rano równie dobrze możesz do godziny 12:00 brać udział w kursie rysowania na szkle. Oczywiście też zdalnym).

To oszczędza nam też sporo stresu wynikającego z tłumów w autobusie, korków i agresji na drodze, a także nieprzewidzianych czynników (wszyscy wiemy, że autobusy uwielbiają nie przyjeżdżać właśnie wtedy, kiedy my jesteśmy już spóźnieni). Zaoszczędzony czas może tutaj sięgać nawet 2-3 godzin dziennie – jeżeli mieszkamy w dużym mieście, albo dojeżdżamy z podmiejskich miejscowości. W skali tygodnia to już 14-21 zaoszczędzonych godzin. A w skali roku nawet 500-700 godzin. Tylko pomyślcie, co można zrobić z tym czasem. Na przykład uruchomić jakiś fajny poboczny projekt związany z naszym hobby, albo w końcu skończyć z wyniszczającymi nas niedoborami snu i spędzać w łóżku prawilne 7-8 godzin dziennie.

Druga strona medalu

Brak dojazdów do pracy to brak ruchu. Ok, nie dotyczy to sytuacji, kiedy pakujesz się rano w auto i wyskakujesz z niego tuż pod biurem (ale nawet wtedy chodzisz trochę więcej niż tylko na trasie biurko – kuchnia – łazienka). Jeżeli rano siadasz od razu do komputera i robisz swoje rzeczy to faktycznie oszczędzasz czas, ale jednocześnie praktycznie całkowicie rezygnujesz z porannej aktywności fizycznej.

Zajrzyj też tutaj

Rozwój

Poniedziałek, poniedziałeczek…. Co zrobić, by ludzie chcieli przychodzić do pracy?

Dlatego bardzo istotne jest, żeby wypracować odpowiednie nawyki. Może jakaś poranna sesja ćwiczeń? Warto odchodzić od biurka co godzinę i rozciągać się. Koło południa – spacer. A po pracy najlepiej wypad na siłownię albo rower. Przy pracy zdalnej trzeba planować dodatkowy ruch, bo przyrośniemy do krzesła.

2. Łatwiej mi się skoncentrować

W biurze zawsze jest czas na to, żeby porozmawiać. Pracując w otwartej przestrzeni, gdzie w jednym pomieszczeniu znajduje się kilka(naście) biurek, siłą rzeczy ze sobą rozmawiamy. I oczywiście nie ma nic w tym złego. Ludzie potrzebują kontaktu z innymi. Problem pojawia się w sytuacji, kiedy jesteś skupiony, oderwany niemal od rzeczywistości i to na tyle by stracić nawet poczucie czasu (nazywają to stanem Flow) i ciągle coś Ci przeszkadza. Nie musi to nawet być kolega z biurka obok zagadujący o pierdoły Wystarczy, że coś wokół się zadzieje takiego, co odciągnie Twoją uwagę i bam – musisz skupiać się na nowo. Nie znoszę tego.

O wiele łatwiej mi się pracuje, kiedy jestem tylko ja i moje myśli. Wokół nie ma żadnych rozpraszaczy i „zagadywaczy”. Mogę wtedy całkowicie odlecieć i skupić się odhaczaniu kolejnych rzeczy, albo usiąść do tekstu i pisać godzinami.

Druga strona medalu

Nie każdy tak ma, jak ja. Ludzie pracujący zdalnie celowo wychodzą z domu do np. kawiarni, bo tam im się pracuje lepiej. Wśród ludzi. Istniej też sporo przestrzeni coworkingowych, gdzie można wynająć biurko do pracy w specjalnie zaprojektowanej pod to przestrzeni. Wielu osobom motywacja do pracy przychodzi łatwiej, kiedy wokół są inni pracujący ludzie. Każdy jest inny i każdy ma nieco inne oczekiwania. Warto poznać, jakie są nasze i wypróbować różne rozwiązania.

Inna kwestia to doskwierająca po jakimś czasie samotność. Nadmiar biurowych rozmów zabija produktywność, wiadomo. Ale całkowita rezygnacja z towarzystwa innych ludzi w pracy po jakimś czasie też staje się męcząca. Kiedy od kilku miesięcy nie masz do kogo się odezwać podczas porannej kawy i nawet Twój kot zaczyna mieć Cię dość, zaczynasz doceniać pracę w biurze. Przy czym jedni zatęsknią szybciej inni później, a jeszcze inni pewnie wcale.

3. Jestem elastyczny

Praca od 8 do 16 (9-17, 7-15, 10-18 i w innych wariantach) praktycznie całkowicie pozbawia nas możliwości ogarnięcia czegokolwiek w ciągu dnia. Jeżeli musimy coś załatwić w urzędzie – będziemy musieli urwać się wcześniej, albo przyjść później. Zamawianie paczek do domu też stanowi problem, bo kurierzy przychodzą na ogół wtedy, kiedy jesteśmy w pracy (można oczywiście zamawiać paczki do biura, o ile nie jest to 30-kilogramowy telewizor 55”). Wszystko oczywiście da się obejść i wiele zależy od wyrozumiałości naszych przełożonych, ale nie jest to pełna elastyczność.

Praca zdalna pozwala samemu układać grafik dnia. Jeżeli jesteśmy rozliczani zadaniowo, możemy tak zaplanować sobie pracę, żeby dowozić wyniki na czas i jednocześnie znaleźć w ciągu dnia czas na inne rzeczy. Spacer przed południem po parku to fantastyczna sprawa – na ogół jest tam znacznie mniej ludzi niż popołudniami. To samo dotyczy innych miejsc – sklepów, urzędów itp.

Dzięki pracy zdalnej możemy też działać zgodnie ze swoim rytmem. Jeżeli jesteśmy nocnymi stworzeniami i o wiele łatwiej nam się skupić po zmroku, przerzućmy część obowiązków na 23:00, kiedy pozostali domownicy śpią. Ważne tylko, żeby byli świadomi tego, że nasz budzik jest w związku z tym przestawiony na godzinę 10:00… Każdy ma inny rytm i w innych porach lepiej mu się wykonuje pewne czynności. Warto to wykorzystać na swoją korzyść. Ja na przykład mam „zjazdy” po godzinie 13:00 i nie potrafię wtedy wykrzesać z siebie nawet odrobiny kreatywności. Natomiast najlepiej mi się pisze wieczorami.

Druga strona medalu

Sztywno ustalone godziny pracy nadają naszym dniom pewną strukturę. Codziennie wstajemy o tej samej porze, wykonujemy szereg porannych czynności, wychodzimy do biura. W takim środowisku o wiele łatwiej budować pewne nawyki, bo sytuacja narzuca nam pewną dyscyplinę – o 8:30 musimy wyjść z domu i do tego czasu wszystko ma być zrobione. Kropka.

Istnieje taka reguła, że praca wypełnia cały czas, jaki na nią przeznaczymy. Jeżeli zatem nie ustalimy sobie jakichkolwiek ograniczeń, będziemy cały dzień, od świtu do zmierzchu, w pracy. Zacznie ona przenikać do naszego życia prywatnego – rano pracuję, po południu pracuję, wieczorem pracuję. Pod tym względem biuro ułatwia utrzymanie balansu, bo wychodzimy z niego o godzinie 17:00 (czy nawet później, jak musimy zostać po godzinach) i jesteśmy wtedy „po pracy”.

Zobacz również

LifestyleRozwój

Plusy i minusy pracy z domu

Wszystko zatem sprowadza się do dyscypliny. I z tym też jest związana kolejna kwestia. Będąc w biurze, mamy nad sobą na ogół jakiś „bicz” w postaci zaglądających przez ramię kolegów, przechodzącego nieopodal szefa, pytań o rezultaty naszych działań itd. W domu jesteśmy tego pozbawieni, a wokół czyha tyle pokus… Kanapa, lodówka, konsola, serwisy społecznościowe to świetne narzędzia do prokrastynacji. Nagle uświadamiamy sobie, że jest 17:00, a my przez cały dzień nic nie zrobiliśmy (nie licząc czterech wbitych leveli w grze, ośmiu kanapek i trzech postów na Facebooku).

Bez dyscypliny i odpowiedniego dostosowania swojego otoczenia (np. blokowania serwisów społecznościowych na komputerze, wynoszenia telefonu z pokoju) praca zdalna staje się bardzo trudna i nieefektywna.

4. Jestem zawsze przygotowany

Jestem przekonany, że każdy choć raz zapomniał zabrać czegoś ważnego z domu przed wyjściem do biura. Może to były jakieś dokumenty, a może pliki na pendrive (co dzieje się już pewnie rzadko ze względu na rosnącą popularność chmury). Ja na przykład notorycznie zapominałem paczek dla kurierów. Po testach sprzętu należało go zwrócić – umawiałem się na odbiór z biura i rano wychodziłem z domu oczywiście bez paczki. Potem musiałem na wariackich papierach się cofać lub odprawiać kuriera z kwitkiem.

Praca zdalna ma tutaj ogromną przewagę – zawsze jesteś przygotowany, choćby nie wiadomo co się działo. Zawsze masz te ważne pliki przy sobie bo pracujesz na jednym komputerze. Zawsze możesz coś sprawdzić w książce, która tłumaczy zawiłości Twojego zawodu. Zawsze masz paczkę dla kuriera (oczywiście pod warunkiem, że ją przygotujesz, owiniesz taśmą i wydrukujesz etykietę…).

Druga strona medalu

To przygotowanie ma swoją cenę w postaci miejsca zajmowanego w domu. Mam całe sterty kartonów, w które „kiedyś” zapakuję sprzęt, żeby go odesłać po testach. Obok biurka potrafią wyrosnąć całe piramidy. Nie wygląda to za dobrze, blokuje dostęp do drukarki i drażni (jedynie nasz kot jest w stanie docenić tę sytuację). Jeżeli zatem nie dysponujemy dedykowaną przestrzenią do pracy, a nasze biurko stoi w pomieszczeniu, którego używają też inni domownicy, możemy któregoś dnia usłyszeć kilka gorzkich słów na temat dostępu do drukarki… 😉

5. Integruję się z najbliższymi

Przez ostatnie miesiące oboje z Asią wykonywaliśmy swoją pracę z domu. Stworzyliśmy w salonie nasz mały „open space”. Kiedy jedno z nas miało umówioną jakąś wideorozmowę uprzedzało drugie. Kiedy drugie szło po kawę do kuchni, robiło też pierwszemu. Ja jej wysyłałem swoje teksty do przeczytania, ona mi pokazywała swoje projekty. I tak się dopełnialiśmy na swój specyficzny sposób, dochodząc w pewnym momencie do wniosku, że gdybyśmy ze sobą współpracowali, to całkiem nieźle by nam to wychodziło.

Oczywiście na samej pracy się nie kończyło – mieliśmy wspólne przerwy kawowe i obiadowe. W razie potrzeby wychodziliśmy na spacery. Spędzaliśmy ze sobą ogrom czasu, co mocno zbliża. Dla porównania wcześniej mieliśmy wspólne wyłącznie poranki, późne popołudnia i wieczory.

Druga strona medalu

Nie zawsze jest tak kolorowo, to chyba oczywiste. Bywają dni, że jedyne czego chcemy to ciszy i samotności. Frustracje i nerwy z pracy łatwo przedostają się do domu. Trzeba na to uważać. Po wyjściu z biura mamy pewien bufor bezpieczeństwa w postaci podróży do domu. Ten czas może być bardzo oczyszczający. Jeżeli go dobrze wykorzystamy, będzie swoistą granicą między życiem w pracy, a życiem w domu. Problemy z tego pierwszego nie będą rzutowały na drugie. W przypadku zdalnego wykonywania swoich obowiązków nie jest to takie proste.

–

Naturalnie praca zdalna to nie tylko zalety, co już dobitnie pokazują fragmenty oznaczone jako „druga strona medalu”. Są też rzeczy, których w tym modelu pracowania nie znoszę, ale o tym przy innej okazji.

The post 5 powodów, dlaczego uwielbiam pracę zdalną appeared first on Wersja 2.0.

Jeśli masz problem z osiąganiem celów… idź w góry

Jestem jedną z tych osób, które często coś w życiu zaczynają i nie kończą. Rozpoczynam z zapałem mnóstwo spraw, kursów, planuję wiele rzeczy i…  gdzieś tam po drodze je porzucam.

Kiedy jestem w górach nie mam możliwości rezygnacji. Ok, będąc w połowie szlaku mogę się cofnąć, ale dojście co celu zajmie mi przecież tyle samo czasu.

W górach uświadamiasz sobie, że masz w sobie tę moc, determinację i czujesz ogromną radość i dumę kiedy uda Ci się dojść do celu. Po prostu idziesz. Skupiasz się na jednym i osiągasz to. To fajny zastrzyk motywacji żeby robić tak również w innych dziedzinach życia.

Jeśli potrzebujesz inspiracji… podróżuj

Jeśli zazwyczaj codziennie otaczasz się tymi samymi ludźmi, miejscami, masz podobną rutynę dnia, prawdopodobnie czasem potrzebujesz zmiany.

Dla mnie jednym ze źródeł inspiracji, motywacji, zapału do życia i działania są podróże. To poznawanie nowych miejsc, odkrywanie nowych kultur, poznawanie nowych ludzi sprawia, że odnawia się iskierka w oku. To poszerza horyzonty, pozwala spojrzeć na wiele rzeczy z innej perspektywy i sprawia, że po powrocie mamy milion pomysłów i dużo energii do działania.

Nie musi to być od razu miesięczna podróż w nieznaną Patagonię, ale może to być nawet wypad na weekend, city break, który pozwoli Ci odetchnąć.

Jeśli brak Ci odwagi… pokonaj swoją słabość

Pomyśl o rzeczy, której zawsze się bałeś, to może być skok ze spadochronem, ale też chociażby powiedzenie w restauracji, że coś Ci nie smakuje.

Każdy z nas ma inne źródła strachu. Ważne jest, żeby spróbować je pokonać.

Jeśli uda Ci się nawet z małą rzeczą, już poczujesz w sobie postawę zwycięzcy, poczujesz, że jesteś w stanie zrobić wszystko, przełamać się jeśli tylko zechcesz. Dla mnie takim przełamaniem było przejechanie samochodem Portugalii, gdzie jeszcze wcześniej bałam się jeździć chociażby po Bydgoszczy. To doświadczenie mnie uskrzydliło i uświadomiło mi, że mogę pojechać wszędzie jeśli tylko zechcę i wiem, że dam radę.

Jeśli brak Ci ekscytacji życiem… spróbuj czegoś nowego

Chodzi o to żeby wejść w stan ekscytacji życiem. Pomyśl o rzeczy, którą od dawna planujesz, ale jakoś nie udało Ci się do tej pory tego zrobić i… zrób to.

Możesz też przejrzeć jakie atrakcje są w Twoim mieście i wybrać się na jakąś. Przejrzyj Katalogi Marzeń w internecie jeśli chcesz się czymś zainspirować.

Zrób coś, czego jeszcze nigdy nie zrobiłeś, coś co budzi w Tobie dreszczyk emocji, podniecenie, radość, co wychodzi poza Twój codzienny schemat.

Może to być popularna już z wielu miastach „kolacja w ciemności”, a może off road, a może po prostu pojechanie na termy, jeśli nigdy wcześniej nie byłeś.

Po prostu rozsmakuj się w życiu i spraw abyś tryskał energią radości i miał ochotę na więcej.

Fajnym sposobem jest założenie zeszytu, w którym będziesz pisać rzeczy/miejsca/doświadczenia, które chcesz zrobić/odwiedzić/doświadczyć i postanów sobie na przykład, że raz na 3 miesiące zrobisz jedną rzecz z listy.

Jeśli brak Ci sensu życia… zrób coś dla innych

Jeśli dopadają Cię myśli, w których odczuwasz brak sensu, szukasz czegoś co sprawi, że poczujesz power, zrób coś dla innych. Naucz czegoś wartościowego dziecko, zgłoś się na wolontariat do schroniska dla zwierząt. Zobacz ile dobrego możesz zrobić dla świata i w tym znajdziesz sens ?

***

Czasem nawet mała rzecz, jedna czynność może wzbudzić w nas ponownie energię. Warto mieć swoją listę „wspomagaczy” i użyć ich kiedy tego potrzebujemy. W końcu życie płynie cały czas, ono na nas nie czeka, więc nie warto stać w miejscu i być tylko jego obserwatorem.

The post 5 rzeczy które popychają mnie do działania i dodają skrzydeł appeared first on Wersja 2.0.

Przede wszystkim kluczowe jest pytanie: „czego chcesz się nauczyć?” Czy też: „w jakiej branży chcesz się rozwijać?”. Wiedząc to, uwierz mi, zrobiłeś już ogromny krok w stronę sukcesu. Co dalej?

Jak zdobywa się nowe umiejętności w Internecie?

OBSERWUJ INFLUENCERÓW

Znajdź lub przywołaj w swojej pamięci, osoby, które w danej dziedzinie, w jakiej chcesz się rozwijać, już odniosły sukces. Niech to będą osoby, które imponują Ci wiedzą, zaradnością i mogłyby zostać Twoim mentorem. Następnie poszukaj, czy być może nie mają do zaoferowania na swoich stronach kursów online, może wydali książkę, a może występują na jakiejś konferencji w Twoim mieście. Jeśli się uczyć to od najlepszych, prawda?

MASTERMIND

Wyobraź sobie, że na swojej ścieżce zawodowej masz zawsze pod ręką grupę doradców, z którymi możesz podzielić się swoimi wątpliwościami, odczuciami, porozmawiać o swoich pomysłach, projektach i uzyskać wsparcie merytoryczne i mentalne. Może chcesz rozwijać się w konkretnej branży, założyć firmę, piszesz bloga, chcesz dobrze reklamować swoją markę w sieci, chcesz konsekwentnie iść do przodu i potrzebujesz osób z tego samego środowiska aby pomogły Ci się rozwijać?

Teraz jest to możliwe!

Mastermind, bo o nich mowa, to zazwyczaj kilkuosobowe grupy, które łączy jakiś wspólny cel, które zdzwaniają się lub spotykają regularnie żeby omówić co (np. w danym tygodniu) sprawiło im trudność, co udało się osiągnąć i wspólnie zastanowić się nad dalszymi krokami.

Niekoniecznie członkowie muszą się zajmować dokładnie tym samym, ale musi łączyć ich np. wspólny cel. Przyjmijmy, że chcą otworzyć firmę. W danej grupie mógłby więc znaleźć się ktoś kto zna się na aspektach prawnych, ktoś księgowych, ktoś umiejący ugryźć to od strony marketingowej, a ktoś jeszcze inny reklamowej. Dzięki temu tworzą pewnego rodzaju spójną całość, w wyniku czego każdy z uczestników maksymalnie na tym korzysta.

Dzięki burzom mózgów ludzi, którzy ufają sobie i szczerze wspierają się nawzajem, każdy z nich może osiągnąć rzeczy, których nie dałoby się osiągnąć w pojedynkę, rozwijając siebie, czy też swój biznes, nieporównywalnie szybciej.

KURSY ONLINE

W Internecie można znaleźć wiele darmowych i bardzo dobrych kursów online. O najlepszych tego typu stronach pisał Tomek – 5 miejsc w Internecie, gdzie nauczysz się czegoś nowego nie wydając nawet złotówki . Czasami przy takich kursach, jeśli startują one w konkretnym dniu, tworzą się grupy, fora uczestników, dzięki czemu ludzie mogą motywować się wzajemnie w czasie realnym, dzielić się swoimi wynikami, co też pozwala bardziej się zmotywować i w razie czego podpytać innych o coś, czego nie rozumiemy.

GRUPY NA FACEBOOKU

Na Facebooku znajdziemy grupy o wszelakiej tematyce, między innymi grupy w których można zadawać pytania, uzyskać wsparcie merytoryczne i dzielić się wiedzą. Wystarczy wpisać frazę, która Cię interesuje np. „problemy grafików” i dołączyć do danej grupy.

WEBINARY

Szkolenia prowadzone zazwyczaj w czasie rzeczywistym w formie live streamingu audio – wideo. Wystarczy wysłać zgłoszenie w specjalnym formularzu i o podanej godzinie zalogować się, lub kliknąć w wysłany link, aby dołączyć do szkolenia. Webinary mogą być płatne, ale bardzo często są także darmowe i uwierzcie mi, mogą być niezwykle wartościowe. Dzięki temu możemy zdobyć fajną wiedzę bez wychodzenia z domu.

STREAMINGI Z KONFERENCJI

Warto śledzić również konferencje, o tematyce, która nas interesuje. Często część paneli dostępnych jest za darmo, jeśli nie jako streaming live, to potem jako filmik na platformie.

PODCASTY

Podcasty to audycje, dyskusje, dostępne w Internecie jako pliki audio, np. na stronie danego influencera. Mogą poruszać przeróżna tematykę, zazwyczaj jest to jakiś wąski temat, który jest rozkładany na czynniki pierwsze. Dzięki słuchaniu podcastów możemy dogłębnie poznać pewne zagadnienia z punktu widzenia osób, które zajmują się tym na co dzień.

Jak zdobywać nowe umiejętności w realu?

KONFERENCJE, KURSY, SZKOLENIA

Najbardziej popularna forma zdobywania wiedzy, często jednak wiążąca się z kosztami, ale nie zawsze. Jest wiele wydarzeń, a nawet szkoleń, które odbywają się za darmo. Sama kończyłam darmowe, niezwykle wartościowe warsztaty z projektowania i kodowania stron w html i css, nie tylko prowadzone bardzo profesjonalnie, ale też w przyjaznej, inspirującej atmosferze. Oczywiście tu również możemy poznać ludzi, którzy potencjalnie mogą być, lub już są, z naszej branży.

Internet jest źródłem wszelkiej wiedzy, więc po prostu poświęć trochę czasu, by poszukać, czy gdzieś w Twojej okolicy nie będzie odbywało się jakieś wartościowe wydarzenie, w którym możesz wziąć udział.

IDŹ DO PRACY

Może to mało odkrywcze, ale jeśli chcemy nauczyć się czegoś dobrze i szybko, mamy możliwość utrzymania się przez parę miesięcy z mniejszych pieniędzy, spróbujmy dostać się do firmy, która zajmuje się dokładnie tym, czego chcemy się nauczyć (np. niech to będzie grafika komputerowa) i spróbować aplikować nawet na najniższe stanowisko.

Dzięki temu w dynamicznym środowisku możemy nauczyć się o profesjonalistów tego, na czym nam zależy. To często bardziej efektywne niż pracowanie w miejscu, z którym nie wiążemy przyszłości i uczenie się po godzinach. Jeśli już zdobędziesz umiejętności możesz spróbować robić to na własną rękę lub aplikować na wyższe stanowisko, gdybyś chciał to robić na etacie.

WOLONTARIAT

W każdej branży odbywa się mnóstwo eventów, konferencji, na które zapraszani są eksperci w danej dziedzinie. Jeśli nie masz pieniędzy żeby uczestniczyć w takim wydarzeniu (niestety często są potwornie drogie) spróbuj dostać się tam na wolontariat.

Dzięki temu nie tylko weźmiesz udział w wydarzeniu, które Cię interesuje, nawiążesz wiele branżowych znajomości, ale też zobaczysz jak tworzy się takie wydarzenia od kuchni. Kto wie, czy ta wiedza kiedyś też Ci się nie przyda? Pamiętaj, aby aplikując na wolontariat przede wszystkim powiedzieć o tym, co Ty mógłbyś wnieść w to wydarzenie, dlaczego chcesz tam być, żeby ludzie z drugiej strony poczuli, że chcesz współtworzyć to wydarzenie a nie tylko czerpać z niego dla siebie.

ZRÓB COŚ ZA DARMO

No cóż, wiele osób uważa, że to nie jest dobra metoda, bo za każdą pracę należy się płaca, ale jeśli np. jesteś w fazie budowania swojego portfolio jako grafik komputerowy, warto zrobić coś dla np. większej organizacji pozarządowej, aby móc umieścić to potem właśnie w portfolio. Dzięki temu masz większe szanse na zdobycie innych klientów.

UCZ SIĘ Z INNYMI

Czymś podobnym do grup mastermind, ale o nieco bardziej trwałej strukturze, są także organizacje, które zrzeszają ludzi, którzy wspólnie chcą coś tworzyć, uczyć się konkretnych rzeczy. Taką organizacją są np. Toastmasters, gdzie możesz uczyć się przede wszystkim przemówień publicznych. W większych miastach organizowane jest też wiele kółek zainteresowań, spotkań grup językowych, gdzie np. wspólnie uczymy się angielskiego poprzez rozmowę, wspólne wyjścia itp.

GROWTH HOUSE

To coraz bardziej popularna metoda, polegająca na wspólnym zamieszkaniu osób, które dążą do wspólnego celu. Znowu, coś podobnego do grup mastermind, z tym że Ci ludzie zamiast zdzwaniać się raz na tydzień po prostu ze sobą zamieszkują.

Takie, spolszczając, „domy wzrostu” tworzą atmosferę, w której na co dzień możesz inspirować i wspierać się wzajemnie z innymi domownikami.

DZIEL KALENDARZ 

Metoda ta polega na dzieleniu kalendarza np. na projekty, czyli do danego miesiąca lub tygodnia przypisuję jedną konkretną umiejętność, której chcę się nauczyć i na tym skupiam całą swoją uwagę. Kiedy chcemy nauczyć się za dużo rzeczy na raz, często koniec końców nic z tego nie wynika.

Jakimi ludźmi się otaczać by odnieść sukces?

Mówi się, że jeśli chcesz odnieść sukces w danej dziedzinie, potrzebujesz wokół siebie 3 rodzajów osób:

STUDENCI

Czyli osoby, które Ty możesz czegoś nauczyć. Dzięki temu utrwalasz wiedzę którą zdobywasz, czujesz że może ona komuś pomóc więc jest wartościowa, a do tego czujesz się zmotywowany do dalszej nauki.

OSOBY NA TWOIM POZIOMIE

Czyli osoby, które mniej więcej są na takim etapie jak Ty, z którymi możesz np. na zasadzie mastermindów dzielić się wiedzą, materiałami, wątpliwościami. Są to też ludzie, którzy najlepiej Cię rozumieją, bo przeżywają to samo co Ty. To nie tylko ogromne wsparcie, ale też tak zwana zdrowa rywalizacja. Widząc postępy innych, motywujesz się do działania.

MENTORZY

Czyli osoby, które już osiągnęły sukces w danej dziedzinie. Mogą nie tylko pokazać Ci, co jest możliwe, ale też dokąd możesz dojść jeśli tylko zechcesz.

***

Jak widzisz możliwości jest wiele, zarówno w Internecie jak i w rzeczywistym świecie. Wystarczy tylko dobrze poszukać, wiedzieć czego się chce i pozwolić sobie na rozwój. A Ty, czego tak naprawdę chcesz?

Artykuł powstał w oparciu o wiedzę zdobytą na konferencji Tam Gdzie Chcę🙂

The post Jak zdobywać nowe umiejętności? 14 praktycznych porad, które możesz wykorzystać natychmiast appeared first on Wersja 2.0.

Druga edycja odbyła się w Łodzi w miniony weekend. Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam stronę wydarzenia od razu wiedziałam, że nie może mnie tam zabraknąć!

Idea

Idea „Tam Gdzie Chcę” to możliwość pracy zdalnej z dowolnego miejsca na świecie. To świadomy wybór robienia czegoś, co sprawia nam satysfakcję, co jest naszą pasją i do tego będzie nam przynosić dochód i często łączyć się z podróżowaniem. Dla wielu osób to droga do spełnienia, niezależności i wolności.

Jeśli również dla Ciebie etat, przełożony, stałe miejsce i godziny pracy są czymś, co nie do końca Ci pasuje, czujesz, że potrzebujesz więcej swobody, to idea tego wydarzenia prawdopodobnie jest także dla Ciebie.

Wolność

Wolność to słowo kluczowe, które wiele razy padało z ust prelegentów. Sławek Muturi określił „wolność” jako pojęcie, które dla każdego człowieka oznacza coś innego. Dla osadzonego to wszystko to, co znajduje się poza murami więzienia, dla nastolatka to wracanie po 21 do domu, a dla chorego to możliwość bycia wolnym od choroby. Dla niego z kolei jest to wolność od pracy w ogóle, życie z pasywnego dochodu, podróżowanie po całym świecie i poznawanie nowych ludzi i kultur.

Bycie cyfrowym nomadem nie zawsze oznacza siedzenie na plaży w Tajlandii z laptopem i drinkiem w ręku (chociaż kto by nie chciał ? ), ale może to być równie dobrze praca w przestrzeni co-workingowej w dużym, nowoczesnym mieście, albo praca w domu blisko rodziny. Chodzi o to żeby mieć możliwość i wybór co i gdzie chcemy robić i to właśnie wpisuje się w tą ideę. Prelegenci konferencji pokazują, że można to osiągnąć. Jak?

Co możesz robić?

Rozwój technologii, łatwość nawiązywania kontaktów, małe koszty podróżowania po całym świecie przyczyniły się do ogromnego wzrostu możliwości zawodowych. Wachlarz zainteresowań zaproszonych gości był niezwykle szeroki.

Tomek Maciejewski – organizator konferencji, opowiadał od czego zacząć swoją przygodę z cyfrowym nomadyzmem, inspirował nas swoimi historiami, w których nie zabrakło też wątków o wątpliwości, czy uda się chociażby zorganizować tę konferencję, ale dzięki swojej energii i wytrwałości osiągnął ten i inne cele.

Orest Zub mówił o tym, jak zarabia dzięki product placement. Opowiadał o finansowaniu podróży dzięki projektom z BlaBlaCar, liniami lotniczymi, czy hotelami.

Ola Gościniak opowiadała o tym, jak tworzyć kursy online. Asia Szreder mówiła jak uczyć przez Skype z dowolnego miejsca na świecie. Artur Pawłowski mówił z kolei o tworzeniu własnej marki i sprzedaży na Amazonie. Cezary Stacewicz mówił o łączeniu autostopu z cyfrowym nomadyzmem. Zuza Ledworowska opowiadała o tym jak spełniać marzenia dzięki tworzeniu treści.

Rafał Cupiał, urodzony mówca i chyba najbardziej charyzmatyczny uczestnik konferencji, podzielił się niezwykłymi postrzeżeniami, które dowodzą, jak bardzo ważne w dotarciu do odbiorców jest umiejętne opowiedzenie historii i dzielenie się emocjami.

Zapadła mi w pamięć opowiedziana przez niego historia o chłopaku, który postanowił kupić w sieci 100 okropnie brzydkich produktów, każdy wart 1 dolar. Następnie każdy z tych produktów dał innemu artyście, by dopisali do nich historie. Powstawały przeróżne opowieści, od komedii, po dramaty, thrillery, czy erotyki. Przedmioty ponownie wystawił w sieci, tym razem zamieszczając pod spodem wymyślone historie. Z tego co pamiętam już za pierwszym podejściem zamiast 100 dolarów zarobił… 3 000. To dowodzi jak ważne dla ludzi są emocje i jak mózg zapamiętuje i pozytywnie odbiera historie, ale też jak pomysłowość i kreatywność może pomóc nam się wzbogacić 😉

Nie wszyscy jednak zachęcali od razu do rzucenia etatu. Oskar Grochowalski mówił na przykład o tym, jak przekonać swojego szefa, by pozwolił nam pracować zdalnie, czyli o połączeniu idei niezależności od miejsca z bezpieczeństwem stałego dochodu.

Wytrwałość i konsekwencja

To elementy wskazywane przez każdego jako KLUCZOWE w drodze do sukcesu.

Ci, którzy się nie poddają, mimo początkowych porażek, braku zainteresowania innych tym co robią, będą wytrwali, systematyczni i konsekwentni, mają ogromną szansę na sukces. Wielu podkreślało, że nie od początku odnosili sukcesy. Czasem musieli przeczekać fazę, kiedy co chwile słyszeli „nie”, ich artykuły czy posty nie miały like’ów na portalach społecznościowych, a znajomi mówili, że to, co chcą robić, nie ma sensu. W takiej sytuacji ciężko jest zachować optymizm, ale ważne jest żeby się nie poddawać i otaczać się ludźmi, którzy mają podobne cele do naszych i będą nas wspierać.

Pasja

Może to brzmieć banalnie, ale ważne jest to, żeby to co robisz było twoją pasją, sprawiało Ci radość. Jeśli nie wiesz co to jest, najpierw musisz to odkryć, poczuć, że to właśnie to i wtedy zacząć działać!

Padło bardzo mądre stwierdzenie, że nie zawsze zostanie programistą (choć powszechnie to najszybsza droga do pracy zdalnej i pieniędzy), sprawi, że będziesz szczęśliwy i bogaty. Jeśli nie polubisz programowania, to nawet jeśli będziesz to robił na Bali, prawdopodobnie nie będzie Cię satysfakcjonować takie życie.

Jak odkryć, co chcesz robić?

Bardzo często droga do odkrycia, co mnie w życiu naprawdę pasjonuje, jest długa i kręta. Niektórzy wiedzą to w wieku 15 lat, niektórzy 25, ale są też tacy, którzy dopiero znacznie później dowiadują się jaką drogą naprawdę chcę iść.

Są pewne techniki, które mogą pomóc Ci odkryć, co powinieneś w życiu robić:

-pomyśl co sprawiało Ci radość jak byłeś dzieckiem – często są to nasze pierwotne i prawdziwe pasje

-IKIGAI – to japońska filozofia szczęścia porównywana do duńskiego hygge, ale także metoda, która pomaga nam wyeliminować z naszego życia najmniej istotne elementy i skupić się właśnie na tych ważnych poprzez znalezienie pewnego rodzaju esencji, która będzie połączeniem naszej pasji, umiejętności, dobrej płacy, a także będzie odpowiadała na potrzeby ludzkości.

–test Galupa – bada nasze talenty i predyspozycje, te najsilniejsze mają bowiem wpływ na zachowanie i osiągnięcia. Test jest płatny, ale podobno jest jednym z najlepszych testów tego typu i wyłania 5 naszych głównych talentów, do których dostajemy szczegółowy raport

–test NPA – czyli test osobowości. Odpowiadamy na 50 pytań używając punktacji od 1 do 5, po czym otrzymujemy wynik mówiący o naszym typie charakteru

Jeśli wiesz już co jest Twoją pasją i chcesz być cyfrowym nomadem…

Jak przygotować się do tego kroku?

Prelegenci podczas dyskusji odpowiadali również na pytanie jaką radę daliby osobom, które są na początki drogi w kierunku cyfrowego nomadyzmu. Niektóre z nich to:

–przestań myśleć, zacznij działać! Zrób chociaż mały krok do przodu

–zacznij o tym mówić innym, bo dzięki temu będziesz czuć się zobowiązany do wykonania zapowiedzianej zmiany jeśli znajomi będą Cię wypytywać jak tam twoje plany

–uwierz w to, daj temu energię „wow”! Warto poczekać na moment, w którym poczujesz że to jest właśnie to, co chcesz robić w życiu, a wtedy zrobisz wszystko, by to osiągnąć

–nie patrz na reakcję otoczenia, kiedy mówią że jesteś szalony, że coś nie ma sensu. Zamiast tego zacznij otaczać się ludźmi, którzy będą Cię inspirować, poszukaj mentorów, książek, zacznij chodzić na meet upy organizowane w Twoim mieście lub nawet online

-możesz zrobić bazę klientów, którzy mogą zlecać Ci pracę, przygotować się zanim rzucisz etat

–zrób listę DLACZEGO NIE JESTEM JESZCZE W MIEJSCU W KTÓRYM CHCIAŁBYM BYĆ, co mnie tu trzyma, dlaczego nie robię jeszcze tego co chcę. To stworzy pewnego rodzaju listę „things to do”,  czyli co musisz jeszcze zrobić, by osiągnąć zamierzony cel

–zdobywaj wiedzę – jeśli jeszcze nie czujesz się pewnie w tym co robisz, dokształcaj się, czytaj, rób kursy internetowe. Przykładowe strony z darmowymi kursami polecał wcześniej Tomek.

***

Konferencja „Tam Gdzie Chcę” to niezwykłe wydarzenie. To czas, w którym poznajesz fantastycznych, otwartych ludzi, którzy tak jak i Ty cenią w życiu wolność i niezależność i chcą dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniami żeby pomóc innym. Bardzo często przyświeca im też misja pomocy innym w pracy codziennej. Poprzez to, co robią, chcą wnieść wartość dla społeczeństwa. To kreatywni ludzie z masą pomysłów, pozytywnej energii i odwagi. Cały event nie kończy się tylko na samej konferencji, ale uczestnicy spotykają się na dodatkowo organizowanych spotkaniach. Tak więc to weekend pełen inspiracji, wiedzy, zabawy, poznawania nowych ludzi i przemyśleń co dalej 🙂

Na koniec cytat, który najbardziej zapadł mi w pamięć z prezentacji Zuzy:

WYMYŚL SOBIE NAJBARDZIEJ NIEMOŻLIWY SCENARIUSZ…I GO ZREALIZUJ!

Życie jako cyfrowy nomada również wymaga pracy i ogromnego zaangażowania, jak wszystko w życiu na czym Ci zależy, ale jeśli to, co przeczytałeś wzbudziło w Tobie motylki w brzuchu, pewną dozę euforii, poczucie że tak właśnie chciałbyś żyć, nic straconego.

Ty również możesz pracować zdalnie, po prostu się na to odważ, bo jak widzisz, w życiu nie trzeba kierować się utartym schematem, tylko z powodzeniem spełniać swoje marzenia będąc wytrwałym i konsekwentnym i oczywiście naładowanym powerem i pozytywną energia do działania. To właśnie pokazuje ta konferencja i za nią wszystkim prelegentom i organizatorowi Tomkowi Maciejewskiemu z całego serca dziękuję ?

A więc stwórz ten najbardziej niemożliwy scenariusz i…  powodzenia!

The post „Tam Gdzie Chcę” – idea wolności zawodowej czyli jak pracować zdalnie na plaży w Tajlandii appeared first on Wersja 2.0.

Jesteśmy tym, co jemy. To prawda! Nasz wygląd, zdrowie i samopoczucie w ogromnej mierze zależą od tego co jemy. Wygląd naszej skóry, włosów, paznokci zależy od tego, co dostarczamy swojemu organizmowi. W końcu czym go karmimy, tym go budujemy. Suplementy czy odżywki to tylko doraźne wsparcie, działające trochę jak maść na alergię, ale czy nie lepiej jest działać u podstaw, czyli usunąć przyczynę dolegliwości i zadbać o swoje naturalne piękno i zdrowie? Zwłaszcza kiedy wiosna to symbol odrodzenia i oczyszczenia. Co więcej, ta pora roku oferuje nam wiele fantastycznych darów natury ? Zatem jak oczyścić się przed latem i dodać sobie energii?

Pij wodę

To chyba najważniejszy krok. Powinniśmy pić co najmniej półtora do dwóch litrów wody dziennie, w tym szklankę po przebudzeniu (może być z cytryną). Woda nie tylko oczyszcza organizm z toksyn, filtruje go na bieżąco, ale też w konsekwencji sprawia, że szybciej chudniesz.

Dzięki odpowiedniemu nawodnieniu nasza skóra jest bardziej promienna i rozświetlona, a owo nawodnienie czujemy także w dotyku. Skóra nie swędzi nas, nie jest sucha, czy nie szczypie. Picie dużej ilości wody redukuje tkankę tłuszczową, ale także cellulit. Co więcej, lepiej śpimy, rzadziej miewamy bóle głowy, poprawia się zdrowie całego naszego organizmu.

Dlaczego? Bo woda odkwasza organizm, powoduje, że wszystkie szkodliwe elementy, które znajdują się w naszym organizmie są szybko przetwarzane i usuwane. Bez tej filtracji wszystko to zostaje i odkłada się w stawach, czy tkankach, niszcząc nasze komórki.  

Pij soki z warzyw

W okresie, w którym mamy tak wiele świeżych warzyw i już niedługo owoców, szkoda byłoby nie skorzystać z ich dobroczynnego działania i ogromu witamin jakie w sobie zawierają. Warto poszukać przepisów na różne koktajle – od tych dostarczających energii, po oczyszczające, uodparniające, czy działające na jakąś konkretną dolegliwość.

Każde warzywo czy owoc działają bowiem różnie na nasz organizm, np:

Marchew – poprawia wzrok, poprawia wygląd skóry, wzmacnia odporność, jest źródłem karotenu i witaminy A

Buraki – oczyszczają nasz organizm, w tym naszą krew, nerki i wątrobę, ponadto usuwają toksyny i złogi pokarmowe

Grejfrut – przyspiesza przemianę materii i reguluje trawienie

Poniżej przykładowy koktajl na dobre rozpoczęcie dnia czyli ”Radość o poranku” autorstwa Naomi Lorenzini:

• 2 filiżanki szpinaku
• 1 banan
• 2 filiżanki soku pomarańczowego
• 1 filiżanka czarnych borówek lub truskawek

Co więcej, warzywa i owoce mogą być również składnikami domowych maseczek, które nie rzadko są o wiele bardziej skuteczne niż kupne i mamy pewność, że nie zawierają chemii.

Jedź produkty sezonowe

Cały rok czekamy przecież na pyszne owoce i warzywa, które w ciągu roku nigdy nie będą tak dobre, zdrowe i świeże niż właśnie wiosną i latem. Uwielbiam widok zapełniających się tymi dobrociami targów i uwierzcie mi, że chodzenie na targ latem to jedna z moich ulubionych rozrywek.

Wyobraźcie sobie ile chemii musi mieć np. truskawka, która wędruje z Hiszpanii przez pól Europy, przez rożne dystrybutornie, żeby potem na straganie wyglądać idealnie? Polska truskawka już po doniesieniu jej do domu z targu wygląda nieciekawie (co jest jej plusem, bo wiadomo, że jest świeża i mało sypana). Niestety żeby warzywa i owoce przetrwały długą drogę z innych krajów, muszą być dobrze „zakonserwowane” i często, mimo iż wierzymy, że jedząc je odżywiamy się dobrze, nie zawierają one w sobie żadnych wartości odżywczych. Pewnie też nie raz jedliście zimą pomidory, które smakują jak papier i nie pachną właściwie niczym.

Dlatego korzystaj z polskich owoców i warzyw, teraz jest na to czas! ?

Celebruj i eksperymentuj

Jeśli nie do końca jesteś przekonany do warzyw, czy owoców, nie pozwól by kojarzyły Ci się one z nudą czy złym smakiem.

Eksperymentuj, wyszukuj fajne przepisy, baw się tym, żeby na koniec wyczarować pięknie wyglądające danie. Celebruj zarówno gotowanie jak i spożywanie posiłków. Jest masa świetnych przepisów na fantastycznie smakujące dania. Wszystkiego warto spróbować. Można na przykład zrobić burgery z buraków, carbonarę szparagową (ostatnio mój faworyt), czy chipsy z jarmużu (jakkolwiek słabo to dla niektórych brzmi, są naprawdę pyszne! 🙂 ). Przyrządzaj je tak, żeby wyglądały ładnie, dekoruj stół, kup coś dobrego do picia. Spraw żeby takie posiłki kojarzyły Ci się z czymś przyjemnym. W końcu takie jedzenie to wspaniały prezent dla Twojego ciała.

Jedz kiszonki

Warto codziennie zjeść małą porcję kiszonek, czyli kiszonych ogórków czy kiszonej kapusty. Dlaczego? Bo dbają o mikroflorę bakteryjną jelit, są naturalnym probiotykiem (chronią przed chorobami i wirusami), mają wiele witamin jak A, B czy C. Ponadto usuwają toksyny z organizmu, wzmacniają włosy i paznokcie, wspomagają odchudzanie, czy zmniejszają wytwarzanie hormonu stresu. Oczywiście największą wartość mają te, które zrobimy sami.

Zrób sobie dietę oczyszczającą

Czyli połącz przez kilkanaście dni wszystkie punkty w jeden. Warto chociaż dwa razy do roku zrobić dietę, która gruntownie oczyści nasz organizm, usunie złogi pokarmowe zalegające np. po zimie i poprawi znacznie nasze zdrowie i samopoczucie. Ważna jest przez te dni duża dyscyplina. Ja polecam 17 dniową dietę alkaiczną, czyli odkwaszającą i przywracającą równowagę zasadową w organizmie. Ja znalazłam ją TU.

Pamiętam jak przez pierwsze 3 dni miałam potworne bóle głowy, głównie poprzez odstawienie kawy, ale już po około 5 dniach zauważyłam, że mam więcej energii rano bez niej, niż kiedy ją piłam. Co jest moim zdaniem ważne w diecie to nie głodzenie się, bo nie o to chodzi, ale dostarczanie organizmowi tylko wartościowych produktów, dzięki temu mamy pewność, że na pewno nam nie zaszkodzi, a od warzyw też raczej nie da się przytyć. Efektem takiej diety jest nie tylko poprawa zdrowia i przyrost energii, ale również poprawa wyglądu ciała i spadek wagi.

Nie zapominaj o ruchu i duchu

W dbaniu o swoje zdrowie, jak każdy wie, niezwykle ważny jest również ruch. I nie chodzi nawet o katowanie się na siłowni, ale choćby o pół godziny spaceru dziennie. Dbaj o to, żeby nie zapomnieć o ruchu, bo jest on niezbędnym elementem utrzymania zdrowia i kondycji, a do tego powoduje uwalnianie hormonu szczęścia. Co więcej, dbaj też o swoje samopoczucie, o to jak czujesz się mentalnie, sprawiaj sobie radość, dbaj o spokój umysłu, żeby jak najbardziej zniwelować stres.

***

W diecie ważne jest nastawienie. Jeśli robimy to z niechęcią, istnieje duże ryzyko, że szybko jej zaniechamy lub wrócimy do starych nawyków.

Dieta ma być przyjemnością, celebracją własnego ciała i zdrowia, zatrzymaniem się i zastanowieniem się co jest dla mnie najlepsze i jak mogę najlepiej zatroszczyć się o swoje ciało.

Zatem korzystajmy z darów natury i dbajmy o siebie! 🙂

The post Wiosenne oczyszczanie organizmu – jak wyglądać promiennie i czuć energię i moc appeared first on Wersja 2.0.

Poranki są szczególne. Nie bez powodu ogromna część ludzi sukcesu właśnie tutaj szuka czasu dla siebie. Pierwsze godziny po przebudzeniu to czysty umysł, duży potencjał twórczy oraz podniesiona kreatywność. Marnowanie tego czasu na Facebooka na pewno nie wychodzi nikomu na dobre. Zaczynamy bowiem przez to nasz dzień w sposób reaktywny, a więc reagujemy na to, co się dzieje, co do nas dociera. Bombardujemy się od rana dawkami informacji, których przecież nam przez nadchodzące godziny nie zabraknie. Co zatem robić zamiast tego?

1. Pościel łóżko

To prosty trik psychologiczny, który ma kilka zaskakujących zalet. Pierwszą jest to, że na pewno już do takiego łóżka nie wrócimy. A każdy, kto przechodzi obok zwiniętej w kłębek kołderki marzy na pewno o tym, żeby zawinąć się w kłębek obok niej – szczególnie rano. Kolejna korzyść to po prostu zrobienie czego od początku do końca. Wydaje się trywialne, ale zaścielone łóżko daje poczucie prawidłowego rozpoczęcia dnia. Mało tego, taki mały kroczek wzmacnia w nas poczucie, że małe rzeczy w życiu mają znaczenie, a do wielkich prowadzą maleńkie kroczki – takie jak ten.

Co więcej, ścielenie łóżka może stać się częścią większego nawyku. Jeżeli w oparciu o niej zbudujemy inne rutynowe czynności naszego poranka, łatwiej będzie nam stworzyć pewien codzienny rytuał. Nasz mózg po jakimś czasie zacznie to sam kojarzyć: pościelenie łóżka oznacza poranne ćwiczenia, a te oznaczają medytację, która prowadzi do śniadania, które to znów przybliża nas do rozpisania planów na cały dzień w kalendarzu. Proste.

Pościelone łóżko sprawia też po prostu, że nasza sypialnia (w której przecież spędzamy jedną trzecią życia) wygląda lepiej. Budzi bardziej pozytywne skojarzenia – z ładem i porządkiem. Taki widok korzystnie wpływa na nasze samopoczucie i pokazuje, że dbamy o nasz dom. A to może też obniżać poziom stresu i poprawiać samopoczucie.

2. Weź zimny prysznic

Niektórym wyda się to pewnie szaleństwem przeplatającym się z torturami i masochizmem. W praktyce jednak trudno wskazać skuteczniejszy sposób na przebudzenie się. Na równi z zimnymi prysznicami postawiłbym chyba tylko wiadomość o tym, że nasz samolot , którym mieliśmy lecieć na upragniony urlop, startuje za 15 minut, a prawie wszyscy pasażerowie są już na pokładzie – wszyscy oprócz nas.

Udowodniono naukowo, że zimne prysznice mają sporo zalet. Pobudzają mięśnie do działania, aktywują nasz metabolizm, poprawiają odporność i krążenie, a także bardzo korzystnie wpływają na skórę i włosy (serio, zimna woda zapobiega utracie naszego naturalnego nawilżenia skóry!).  Taki prysznic obniża również poziom kwasu moczowego i podnosi poziom glutationu we krwi – w rezultacie spada natężenie stresu. Mężczyźni powinni docenić fakt, że zimne prysznice podnoszą poziom testosteronu, a także nie wpływają negatywnie na liczbę plemników, jak robią to gorące kąpiele.

Istnieją nawet badania, które mówią, że dzięki zimnym prysznicom można schudnąć! Obniżenie temperatury ciała sprawia, że organizm aktywuje brązowy tłuszcz, który jest wykorzystywany do generowania ciepła. Tym samym nasz organizm już od samego rana zaczyna spalać kalorie i pracować na wysokich obrotach. Według niektórych źródeł poziom brązowego tłuszczu dzięki zimnym prysznicom może wzrosnąć nawet 15-krotnie. Nawet jeżeli to tylko optymistyczne założenia naukowców – warto spróbować.

3. Bądź przygotowany

To właściwie porada na dzień wcześniej niż sam poranek, ale znacząco wpływa na jakość naszego dnia po przebudzeniu. Chodzi o najzwyklejsze w świecie wyjęcie z szafy ubrań, w które się danego dnia ubierzemy, przygotowanie rzeczy na śniadanie czy po prostu wyniesienie budzika z sypialni.

Dwa pierwsze są proste. Dzięki temu zaoszczędzimy cenne minuty po przebudzeniu. Nie eksploatujemy też naszej silnej woli, która każdego dnia jest zasobem skończonym – lepiej ją wykorzystać na decyzje, od których zależy znacznie więcej. Ponadto przygotowane ubrania i np. stojąca w przedpokoju spakowana torba na siłownie działają na nas w sposób motywujący.

Wyniesienie budzika z sypialni to zapobieganie włączaniu drzemek. Pewnie większość nie zdaje sobie sprawy, ale mogą one być szkodliwe dla naszego organizmu. Z jednej strony pielęgnujemy złe nawyki. Z drugiej, po każdej drzemce zapadamy w płytki sen, żeby po upływie 10-15 minut znowu się obudzić. Myślicie, że w ten sposób odpoczywacie? Nic z tych rzeczy. Nie dość, że organizm otrzymuje fałszywe sygnały, to nasz system ulega rozregulowaniu, bo każdego dnia budzimy się o innej godzinie (i tym samym przychodzi nam to trudniej).

Budzik na końcu pokoju (lub nawet w drugim pomieszczeniu) to prosty sposób na to, żeby wstać raz, a dobrze.

4. Pij wodę

Wodę, a nie kawę czy herbatę. Okazuje się, że mała czarna tuż po przebudzeniu to nie najbardziej efektywny sposób, żeby stanąć na nogi. Nasz organizm z rana jest odwodniony, choć z pewnością tego nie odczuwamy fizycznie. Warto zatem zadbać o niego, pijąc szklankę czystej wody. Dobrym rozwiązaniem może być też odrobina cytryny, która również dobrze wpływa na poranne przyśpieszanie metabolizmu.

Dlaczego nie kawa? Nasz organizm tuż po przebudzeniu dysponuje naturalnymi mechanizmami, które mają nas pobudzać. Odbywa się to poprzez zwiększoną intensywność wytwarzania kortyzolu. W dużym uproszczeniu mówi się o nim, że jest hormonem stresu. W praktyce jednak, to hormon steroidowy, który odpowiada za szeroki zakres procesów zachodzących w organizmie, w tym reakcje odpornościowe, regulację metabolizmu i działanie przeciwzapalne. W ciągu 30 minut po przebudzeniu jego poziom w naszym organizmie jest wyższy o nawet 50 proc. Budzimy się samodzielnie.

Kryzys przychodzi dopiero 1-2 godziny później, gdy poziom kortyzolu spada. I to dokładnie wtedy jest idealny moment, żeby zaserwować sobie dawkę kofeiny.

5. Zrób coś dla siebie

To tak naprawdę niekończąca się lista pomysłów. Chcę pod jej przykrywką przemycić kilka innych czynności, które wykonywane o poranku, mogą dobrze wpływać na cały nasz dzień.

Weźmy chociażby medytację (lub ćwiczenia oddechowe, jeżeli słowo „medytacja” kojarzy nam się infantylnie). Siadając wygodnie i skupiając się na swoim oddechu przez kilka minut możemy sprawnie wprowadzić się w stan koncentracji, spokoju i rozluźnienia. Oczywiście istnieje ryzyko, że zwyczajnie uśniemy, więc warto nie robić tego jeszcze w łóżku.

Inny sposób to pisanie dziennika. Rano, z czystym umysłem, o wiele łatwiej jest zbierać myśli i pisać o tym, co dzieje się w naszej głowie. To zatem doskonały pomysł, aby przelać uczucia na papier, zapisać pomysły (lub sny – bo czemu nie?) lub dać ponieść się refleksjom. Kto wie, do jakich wniosków nas to doprowadzi?

Niezłym pomysłem są też ćwiczenia. Dla mnie to rewelacyjna metoda, żeby po prostu poczuć się lepiej i wytworzyć energię na cały dzień. Endorfiny towarzyszące wysiłkowi fizycznemu powinny skutecznie poprawić nasz nastrój, a przecież to tylko jedna z wielu korzyści dla naszego organizmu wynikających z ćwiczenia/trenowania o poranku.

Pod piątym punktem możemy umieścić o wiele, wiele więcej, jak czytanie książek, spacer z psem, rozciąganie, planowanie dnia itp. Ważne, żeby nie rzucać się od raza na głęboką wodę. Jeżeli z dnia na dzień postanowimy, że jutrzejszy poranek będzie wypełniony po brzegi tymi wszystkimi czynnościami, dość szybko się zniechęcimy. Spróbujmy wprowadzać zmiany powoli – jedną na raz.

The post 5 prostych rzeczy, które warto zrobić o poranku, żeby mieć lepszy dzień appeared first on Wersja 2.0.

Pracowałem zdalnie przez blisko 4 lata. W przypadku wolnych zawodów, jak dziennikarz czy freelancer, takie rozwiązanie jest naprawdę efektywne. W końcu nie chodzi tutaj o to, żeby spędzić 8 godzin nad jednym tekstem, a żeby stworzyć 8 tekstów (czy jakoś tak).

Dla pracodawcy zdalny pracownik to również szereg korzyści. W końcu nie musi zapewniać mu stanowiska pracy, utrzymywać biura (gdy wszyscy pracują zdalnie) i zajmować sobie głowy takimi przyziemnymi sprawami, jak zepsuty ekspres do kawy. Wystarczy, że raz na jakiś czas zorganizuje spotkanie wszystkich pracowników, co nieco zintegruje ich z firmą, a być może i podniesie motywację oraz zaangażowanie.

I to ma sens. Dziś większość zawodów wymaga jedynie dostępu do komputera i internetu. Social media manager może wykonywać swoje zadania z dowolnego miejsca na świecie. Graficy, dziennikarze, projektanci – tu szczególnie praca zdalna się sprawdza, bo są rozliczani za efekty, a nie liczbę godzin spędzonych w biurze. Tak jest po prostu bardziej efektywnie i korzystnie dla obu stron.

Plusy pracy z domu

Praca zdalna ma mnóstwo plusów. Jesteśmy przede wszystkim bardziej elastyczni. Możemy sobie pozwolić na załatwienie spraw w urzędzie o 10:00 i zakupy w supermarkecie, kiedy nie ma jeszcze kolejek. Nie ograniczają nas ramy czasowe, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby część swoich zadań wykonywać np. wczesnym rankiem lub późnym wieczorem. Nie musimy nigdzie dojeżdżać, nie marnujemy czasu na pogawędki w biurowej kuchni i nie rozpraszamy się rozmowami innych.

Dla rodziców praca zdalna to możliwość spędzania czasu ze swoim dzieckiem. Dla niepełnosprawnych, którzy mają trudności z przemieszczaniem się – jedyny sposób, żeby się zawodowo realizować. Przede wszystkim jednak wszyscy oni mogą robić lepszy użytek z dostępnego czasu. Wszystko właściwie sprowadza się tutaj do naszej wydajności. Jeżeli wykonamy wszystkie zadania w 4 godziny, pozostaną nam 4 godziny wolnego. Możemy ten czas przeznaczyć na kolejne zadania lub na relaks. Proste.

Praca z domu pozwala na zdecydowanie więcej. Możemy zajmować się wieloma projektami i wykonywać zlecenia dla wielu pracodawców. Często też możemy cieszyć się większym spokojem i ciszą, co sprzyja produktywności. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby wykonywać swoje obowiązki z drugiego końca świata. Dla pracownika zdalnego miesięczny wyjazd na jakąś rajską wyspę nie stanowi najmniejszej przeszkody w wykonywaniu swoich zadań. Podstawowym warunkiem jest jedynie dostęp do internetu.

Minusy pracy z domu

Oczywiście praca zdalna nie jest idealna, z czego trzeba sobie zdawać sprawę. Przede wszystkim nie jest to zajęcie dla każdego i wymaga wypracowania odpowiednich nawyków.

Najważniejszy to odpowiednia organizacja. Pracując z domu, musimy być maksymalnie skoncentrowani na swoich zadaniach. Jeżeli po przebudzeniu stracimy pół godziny na Facebooka, dwie godziny na obowiązki domowe, a potem do śniadania obejrzymy serial na Netfliksie, to ockniemy się ok. 14:00 z myślą, że nic jeszcze dziś nie zrobiliśmy. A zagrożeń jest jeszcze więcej i nie mam tutaj na myśli jedynie dzwoniącego uparcie domofonem listonosza.

Nikt nie stoi nad nami z kijem. Nikt nie wydaje poleceń i nie przydziela zadań. Sami jesteśmy sobie sterem, żaglem i okrętem. Jeżeli nie obierzemy właściwego kursu, nie postawimy żagli pod wiatr i nie ominiemy tych wszystkich gór lodowych, które próbują nas odciągnąć od pracy, polegniemy.

Stąd bardzo prosta droga do marnowania czasu. Pracując zdalnie, potrafiłem siedzieć przed komputerem do późnych godzin wieczornych, przygotowując ostatnie materiały. Życie osobiste zlewało mi się z życiem zawodowym. Oczywiście to pierwsze na tym cierpiało. Teoretycznie miałem mieć więcej czasu dzięki pracy zdalnej, a w praktyce spędzałem w niej nie 8, a jakieś 12 godzin. Wszystko przez nieodpowiednią organizację i brak efektywności.

Problemem mogą też być domownicy. Nic tak nie potrafi wyprowadzić z równowagi, jak wracająca z pracy partnerka, która od progu rzuca: „Nie zrobiłeś prania? Przecież cały dzień siedziałeś w domu”. Warto postawić tutaj pewne granice. Dać do zrozumienia, że praca w domu wcale nie oznacza, że mamy mniej obowiązków – często wręcz przeciwnie (szczególnie, kiedy ktoś jest rozchwytywanym freelancerem).

Ktoś kiedyś opowiadał mi o tym, że, pracując z domu, zakładał krawat. W czasie, gdy miał go na sobie, członkowie rodziny wiedzieli, że aktualnie nie należy mu przeszkadzać, bo jest w pracy. To dość ekscentryczne, ale z pewnością bardzo skuteczne rozwiązanie. Pozwala odseparować sferę zawodową od sfery osobistej. Zdejmuję krawat i jestem w domu. Zakładam – pracuję.

Jak zacząć pracować z domu?

Najprościej byłoby oczywiście rzucić obecną pracę i zostać freelancerem, ale nie zawsze to możliwe. Skuteczne może okazać się odbycie rozmowy z pracodawcą i przekonanie go do tego, że 1-2 dni w tygodniu pracy zdalnej to naprawdę dobry pomysł. Z czasem będzie przecież można zwiększać ten czas, jeżeli nasz pracodawca dostrzeże korzyści takiego rozwiązania.

Do pracy zdalnej warto się przygotować. W internecie powstaje coraz więcej poradników oraz blogów, które pomagają w wypracowaniu odpowiedniego podejścia. Ja niedawno trafiłem na zdalnyninja.pl, gdzie kilku pracujących zdalnie freelancerów i przedsiębiorców dzieli się swoimi spostrzeżeniami i wskazówkami. Warto zajrzeć. Im więcej wiedzy wchłoniemy teraz, tym mniej trudności i nieprzyjemnych niespodzianek napotkamy na swojej drodze później.

Kiedy już zaczniemy, upewnijmy się, że stworzyliśmy sobie odpowiednią przestrzeń do pracy oraz zaplanowaliśmy to, w jaki sposób będziemy ją wykonywać. Od razu uprzedzam, że praca z laptopem na kolanach w piżamie przed telewizorem to naprawdę kiepski pomysł. Ważne jest wypracowanie odpowiednich nawyków, które będą nas wspierać i podnosić naszą efektywność. Musimy być zdyscyplinowani i skoncentrowani. Wtedy uporanie się z codziennymi obowiązkami będzie o wiele prostsze. Tutaj zdecydowanie polecam wspieranie się kalendarzem, notatnikiem i innymi narzędziami, które pozwolą nam organizować zadania, a także monitorować, ile czasu poświęcamy na poszczególne czynności. Niezwykle istotne jest też utrzymanie odpowiedniej higieny cyfrowej.

Jeżeli spędzamy dużo czasu na Facebooku, zdecydowanie polecam zablokowanie sobie dostępu do social mediów. Warto pomyśleć też nad włączeniem do swojego planu dnia dodatkowych aktywności, jak siłownia, rower czy ćwiczenia oddechowe. Skoro już mamy tę elastyczność, korzystajmy z niej, by pracować lepiej i wydajniej. W konsekwencji wszystko to sprawi, że będziemy spędzali w pracy po prostu mniej czasu, robiąc więcej.

The post Plusy i minusy pracy z domu appeared first on Wersja 2.0.

Mówi się, że pierwsze 90 minut po przebudzeniu jest kluczowe dla całego dnia. Poranki są przez wielu ludzi sukcesu wręcz mitologizowane. Richard Whately, uznany brytyjski ekonomista twierdził:

Strać godzinę o poranku, a spędzisz cały dzień, szukając jej.

A to nie jedyny „ranny ptaszek”. Do tego grona zaliczają się m.in. Tim Cook (szef Apple), Michelle Obama czy Indra Nooyi (CEO PepsiCo), którzy budzik nastawiają na 4:30. CEO Starbucksa, Howard Shultz, który budzi się o 5:00 jest na ich tle prawdziwym śpiochem. Oczywiście to tylko przykłady, bo do „klubu 5:00” należy zaskakująco dużo ludzi, o których można powiedzieć, że osiągnęli jakiś sukces.

Dlaczego warto to robić?

Po co to robią? Wstawanie o 5:00 ma służyć lepszej produktywności i wydajności, ale nie tylko. Budzimy się, kiedy za oknem jest jeszcze półmrok (a w okresie zimowym wręcz ciemność). Następnie bierzemy zimny prysznic. To kluczowe, bo bez tego niektórym będzie naprawdę trudno stanąć na nogi, a słyszeliście o kimkolwiek, kto po zanurzeniu w lodowatej wodzie wrócił z powrotem do łóżka? Nie tylko nas to pobudza, ale też skutecznie nawilża skórę, podkręca metabolizm i krążenie krwi, sprzyja koncentracji oraz regeneracji mięśni (np. po treningu). Jest dokładnie tym, czego potrzebujemy o poranku.

Po prysznicu przychodzi czas na maksymalne wykorzystanie dostępnego czasu. Jeżeli wstaliśmy o 5:00, a prysznic zabrał nam 15 minut, to do 7:30 mamy jeszcze ponad dwie godziny. Wszyscy w domu śpią. Sąsiedzi nie hałasują. Na Facebooku nic się nie dzieje. Nikt nie pisze do nas na Messengerze. Nikt nie dzwoni. W telewizji nic nie ma (to akurat nie nowość). Czy można sobie wyobrazić lepszy czas na pracę w pełnej koncentracji?

Wstawanie o piątej rano i co dalej?

Jeżeli zawsze marzyliśmy o założeniu własnej firmy, to jest właśnie idealny moment, żeby usiąść do biznes planu. Jeżeli prowadzimy bloga – możemy wtedy przygotowywać nowe artykuły. Jeżeli mamy zaległości w pracy, na której nam bardzo zależy (i która nas rozwijać) – możemy je wtedy nadrabiać, nie rezygnując z czasu spędzanego z rodziną wieczorami. Dwie godziny o poranku każdego dnia mogą okazać się najproduktywniejszym czasem w ciągu całego dnia.

I tak w gruncie rzeczy ma być. Jeżeli po przebudzeniu osiągniemy pierwsze sukcesy – napiszemy artykuł, przygotujemy prezentację, zmontujemy film, napiszemy kilka stron naszej książki – będziemy mieli przez resztę dnia poczucie, że już coś zrobiliśmy (i co istotne, nie będzie to puste poczucie). Pozwoli to bez wyrzutów sumienia skupić się na innych sprawach. Da nam większy komfort psychiczny, a być może zmotywuje do kolejnych sukcesów i bardziej wytężonej pracy.

Dlaczego rano, a nie wieczorem? Powodów jest kilka. Najważniejszy to zmęczenie – rano budzimy się z czystą głową, pobudzamy dodatkowo prysznicem i mamy znacznie mniejsze ryzyko, że ktoś nam przeszkodzi. Rano nie wychodzimy ze znajomymi na drinka (co oczywiście może negatywnie się odbić też na poranku, kiedy tych drinków będzie kilka). Rano dzieje się też zdecydowanie mniej, bo zdecydowana większość ludzi przesiaduje do późnej nocy – pomysł pobudki o 5:00 egzekwują nieliczni.

Cztery chronotypy

Poranne wstawanie nie do końca jednak musi odpowiadać wszystkim. Zdaniem Michaela Breusa, certyfikowanego specjalisty ds. snu (nie wiedziałem, że istnieje w ogóle taka specjalizacja) mamy genetyczne predyspozycje do bycia sową lub rannym ptaszkiem. Wyróżnia on cztery chronotypy ludzi na tym polu: wilki, delfiny, niedźwiedzie i lwy.

• Wilki – nie znoszą porannego wstawania, a ich umysły są szczególnie aktywne wieczorami
• Niedźwiedzie – Potrzebują pełnych 8 godzin snu, a ich zegar biologiczny jest mocno oparty o światło słoneczne
• Lwy – Potrafią wstać wcześnie i tryskać energią, ale już wczesnym wieczorem czują potrzebę położenia się do łóżka
• Delfiny – Śpią lekko, czasami cierpią na bezsenność.

Ok. 10 proc. populacji to delfiny. Ok 15-20 proc. stanowią lwy – tyle samo wilki. Ponad połowa to natomiast niedźwiedzie i tych jest najwięcej. Jeżeli chcecie sprawdzić, do jakiej grupy się zaliczacie, pomóc może Wam quiz na stronie Breusa. Zawarł on tam też porady, jak ułożyć agendę swojego dnia, aby była możliwie najbardziej zgodna z naszym chronotypem. Nie zaszkodzi się nimi sugerować, planując poranne wstawanie (lub siedzenie do późnej nocy).

Kluczowy w tym wszystkim jest oczywiście sen. Ludzie potrzebują 7-8 godzin w łóżku. U mnie jest to na ogół 5-6 godzin, co często odsypiam np. w weekendy. Poranne wstawanie wymaga zmiany nawyków i przede wszystkim kładzenia się dużo wcześniej. Zdrowy sen niesie za sobą mnóstwo korzyści – niedosypianie to natomiast proszenie się o kłopoty.

W momencie, kiedy piszę ten tekst, jest 5:36. Zatem pierwsza pobudka za mną. Czy było warto? O tym napiszę po kilku tygodniach wstawania o piątej rano.

The post Dlaczego warto wstawać o piątej rano? Postanowiłem to sprawdzić appeared first on Wersja 2.0.

Loty i transfer do miasta

Zacznę od praktycznej, ważnej rzeczy. Samoloty lecące do Barcelony lądują najczęściej na lotnisku El Prat. Tanie linie, jak Wizzair czy Ryanair, zazwyczaj zatrzymują się na terminalu T2, choć hiszpańska linia Vueling, którą podróżowaliśmy, wysadziła nas na T1 (uwaga – Vueling nie ma odprawy online na lotnisku w Warszawie, więc trzeba to zrobić „w okienku”).

Jak dostać się z lotniska do centrum Barcelony?

Ja zdecydowanie rekomenduję zakup biletu T10 czyli 10-przejazdowego biletu za 10,20 euro. Jednorazowe bilety są drogie, a biletów np. 3-dniowych moim zdaniem nie opłaca się kupować, bo Barcelona jest miastem tak urokliwym, że można bez problemu w większości poruszać się pieszo. Jednak biletu T10 nie kupimy na terminalu T1 i zostaniemy w informacji poinformowani, że najpierw musimy kupić bilet za 4,60 euro żeby dojechać metrem do centrum i dopiero tam możemy zakupić T10. Nic bardziej mylnego. Pomiędzy terminalem T1 a T2 kursuje bezpłatny zielony autobus. Wsiadamy do niego i jedziemy na terminal T2, który znajduje się obok stacji kolejowej, na którą przejdziemy kładką i możemy już bez problemu w automacie kupić bilet T10. Pociąg R2 Nord dowiezie nas bezpośrednio do miasta. Odjeżdża co około pół godziny.

Hiszpańska uczta dla podniebienia

Jedzenie – mój ulubiony temat. Tutaj oczywiście królują hiszpańskie tapasy. W mieście znajduje się mnóstwo tapas barów, w których serwowane są małe tapasiki i do tego zazwyczaj proponowany jest kieliszek wina lub sangrii.

Barcelona to oczywiście również idealne miejsce na delektowanie się owocami morza. Ja uwielbiam najbardziej małe kałamarniczki, ośmiornicę i krewetki w sosie z masła i czosnku. A do tego moje ukochane patatas bravas, a więc zapiekane ziemniaki z charakterystycznym sosem o majonezowej konsystencji. Niby prosta rzecz, a jak cieszy!

Ze słodkości warto spróbować churros z gorącą czekoladą, ale w menu znajdziecie wiele innych hiszpańskich deserów, jeden lepszy od drugiego ? Oczywiście nie brakuje też klasyków, jak creme brulee, tiramisu itp.

Najpopularniejszym miejscem z jedzeniem, które warto odwiedzić chociażby dlatego, że to nie tylko uczta dla podniebienia, ale też dla innych zmysłów jest La Boqueria. To market w centrum miasta, na którym każde stoisko wygląda jak dzieło sztuki. Co prawda ceny są dość wysokie (za 4 czekoladki zapłaciliśmy tutaj 10 euro), ale można napawać się widokiem dosłownie wszystkich typowych hiszpańskich produktów w pięknej oprawie.

Pogoda

Pogoda w Barcelonie nawet w lutym może być bardzo przyjemna, sięgając kilkunastu stopni w cieniu. Może nie na tyle żeby opalać się w bikini, ale na pewno żeby powygrzewać się na słońcu pijąc drinka w barze przy plaży. Co prawda dwa dni mieliśmy chłodniejsze (ok. 6-7 stopni), ale biorąc pod uwagę hotel, w jakim spaliśmy, nawet zwykła kąpiel w wannie była super pomysłem na spędzenie chłodniejszego popołudnia. Kluczowy jest tutaj wiatr – im spokojniejszy, tym w mieście jest cieplej. Klimat Barcelony ma to do siebie, że często występują tutaj zimne, śródziemnomorskie podmuchy.

Architektura – magiczne miasto Gaudiego

Barcelona to zdecydowanie miasto do spacerowania, ewentualnie do wycieczki rowerowej, bo szkoda tracić każdą pojedynczą uliczkę, której nie zobaczymy, jadąc chociażby metrem. Przykuwająca wzrok architektura to oczywiście głównie budynki Gaudiego – Sagrada Familia, Casa Mila czy Casa Battlo, a także przepiękny park Guell. Warto zobaczyć wszystko choćby z zewnątrz, bo jest co podziwiać.

Kolejne miejsca, które warto odwiedzić to parki. Mój ulubiony to Park de la Ciutadella a w nim skusiliśmy się na romantyczne łódki. Zawsze wydawało mi się to bardzo oklepane, ale to naprawdę duża przyjemność a koszt również niewielki, bo 6 euro za pół godziny wiosłowania. Sceneria szczególnie do tego zachęca, bo w stawie pływa mnóstwo mew i kaczek, które tworzą niepowtarzalny klimat.

Zarówno w dzień jak i w nocy obowiązkowy jest spacer po dzielnicy gotyckiej Barri Gotic. Piękne uliczki, kościoły i oczywiście masa knajpek i barów. Zaskakuje też liczba maleńkich sklepików ze starociami, w których na ogół znajdziemy mnóstwo klientów.

Nocne życie Barcelony

Barcelona tętni życiem przez cały rok, w dzień i w nocy. Oczywiście kiedy jest ciepło, ludzie bawią się głównie na ulicach, ale oferta klubowa jest również szeroka. To miasto nie śpi. Ja chciałabym polecić Wam jeden bar, który jest absolutnie świetnym, oryginalnym miejscem mianowicie Chupitos. Możecie tam zamówić ponad 600 różnych shotów w niesamowitej oprawie. Każdy shot to inna historia, każdy pity po raz pierwszy – zaskakuje. Płonące stoły, masa rekwizytów, niecodzienne pomysły, a nazwy czy sposób spożycia (często kontrowersyjny)… To nie jest zwykły bar i na pewno przeżycia będą niezapomniane. My byliśmy w Espit Chupitos na Carrer d’Aribau, 77, który nie jest jakoś szczególnie duży, ale też nie panował tutaj ścisk i tłok.

***

Barcelona to miasto, które uwielbiam. Mogłam po raz kolejny wtopić się w klimat tego miejsca i rozkoszować jego smakami, urokiem i słońcem. Przeżyłam w tym roku cudowne urodziny, dziękuję Tomuś <3

The post Niezapomniane urodziny – czyli przedłużony weekend w Barcelonie appeared first on Wersja 2.0.