Opisywane niżej argumenty są mocno subiektywne i odnoszą się bezpośrednio do moich własnych preferencji. Nie muszą odpowiadać każdemu – właściwie na pewno nie będą odpowiadały wszystkim. I świetnie – z chęcią dowiem się, jakie są Wasze argumenty na tak lub nie.

1. Nie tracę czasu na dojazdy

To chyba najczęściej powtarzany argument przez zwolenników pracy zdalnej. I słusznie. Pracując z domu, nie musisz spędzać długich godzin w komunikacji miejskiej, stać w korkach itp. Po prostu wstajesz, ogarniasz się i siadasz do swoich zadań (albo nawet nie – jeżeli możesz wykonywać tę pracę w dowolnym czasie to rano równie dobrze możesz do godziny 12:00 brać udział w kursie rysowania na szkle. Oczywiście też zdalnym).

To oszczędza nam też sporo stresu wynikającego z tłumów w autobusie, korków i agresji na drodze, a także nieprzewidzianych czynników (wszyscy wiemy, że autobusy uwielbiają nie przyjeżdżać właśnie wtedy, kiedy my jesteśmy już spóźnieni). Zaoszczędzony czas może tutaj sięgać nawet 2-3 godzin dziennie – jeżeli mieszkamy w dużym mieście, albo dojeżdżamy z podmiejskich miejscowości. W skali tygodnia to już 14-21 zaoszczędzonych godzin. A w skali roku nawet 500-700 godzin. Tylko pomyślcie, co można zrobić z tym czasem. Na przykład uruchomić jakiś fajny poboczny projekt związany z naszym hobby, albo w końcu skończyć z wyniszczającymi nas niedoborami snu i spędzać w łóżku prawilne 7-8 godzin dziennie.

Druga strona medalu

Brak dojazdów do pracy to brak ruchu. Ok, nie dotyczy to sytuacji, kiedy pakujesz się rano w auto i wyskakujesz z niego tuż pod biurem (ale nawet wtedy chodzisz trochę więcej niż tylko na trasie biurko – kuchnia – łazienka). Jeżeli rano siadasz od razu do komputera i robisz swoje rzeczy to faktycznie oszczędzasz czas, ale jednocześnie praktycznie całkowicie rezygnujesz z porannej aktywności fizycznej.

Zajrzyj też tutaj

Rozwój

Poniedziałek, poniedziałeczek…. Co zrobić, by ludzie chcieli przychodzić do pracy?

Dlatego bardzo istotne jest, żeby wypracować odpowiednie nawyki. Może jakaś poranna sesja ćwiczeń? Warto odchodzić od biurka co godzinę i rozciągać się. Koło południa – spacer. A po pracy najlepiej wypad na siłownię albo rower. Przy pracy zdalnej trzeba planować dodatkowy ruch, bo przyrośniemy do krzesła.

2. Łatwiej mi się skoncentrować

W biurze zawsze jest czas na to, żeby porozmawiać. Pracując w otwartej przestrzeni, gdzie w jednym pomieszczeniu znajduje się kilka(naście) biurek, siłą rzeczy ze sobą rozmawiamy. I oczywiście nie ma nic w tym złego. Ludzie potrzebują kontaktu z innymi. Problem pojawia się w sytuacji, kiedy jesteś skupiony, oderwany niemal od rzeczywistości i to na tyle by stracić nawet poczucie czasu (nazywają to stanem Flow) i ciągle coś Ci przeszkadza. Nie musi to nawet być kolega z biurka obok zagadujący o pierdoły Wystarczy, że coś wokół się zadzieje takiego, co odciągnie Twoją uwagę i bam – musisz skupiać się na nowo. Nie znoszę tego.

O wiele łatwiej mi się pracuje, kiedy jestem tylko ja i moje myśli. Wokół nie ma żadnych rozpraszaczy i „zagadywaczy”. Mogę wtedy całkowicie odlecieć i skupić się odhaczaniu kolejnych rzeczy, albo usiąść do tekstu i pisać godzinami.

Druga strona medalu

Nie każdy tak ma, jak ja. Ludzie pracujący zdalnie celowo wychodzą z domu do np. kawiarni, bo tam im się pracuje lepiej. Wśród ludzi. Istniej też sporo przestrzeni coworkingowych, gdzie można wynająć biurko do pracy w specjalnie zaprojektowanej pod to przestrzeni. Wielu osobom motywacja do pracy przychodzi łatwiej, kiedy wokół są inni pracujący ludzie. Każdy jest inny i każdy ma nieco inne oczekiwania. Warto poznać, jakie są nasze i wypróbować różne rozwiązania.

Inna kwestia to doskwierająca po jakimś czasie samotność. Nadmiar biurowych rozmów zabija produktywność, wiadomo. Ale całkowita rezygnacja z towarzystwa innych ludzi w pracy po jakimś czasie też staje się męcząca. Kiedy od kilku miesięcy nie masz do kogo się odezwać podczas porannej kawy i nawet Twój kot zaczyna mieć Cię dość, zaczynasz doceniać pracę w biurze. Przy czym jedni zatęsknią szybciej inni później, a jeszcze inni pewnie wcale.

3. Jestem elastyczny

Praca od 8 do 16 (9-17, 7-15, 10-18 i w innych wariantach) praktycznie całkowicie pozbawia nas możliwości ogarnięcia czegokolwiek w ciągu dnia. Jeżeli musimy coś załatwić w urzędzie – będziemy musieli urwać się wcześniej, albo przyjść później. Zamawianie paczek do domu też stanowi problem, bo kurierzy przychodzą na ogół wtedy, kiedy jesteśmy w pracy (można oczywiście zamawiać paczki do biura, o ile nie jest to 30-kilogramowy telewizor 55”). Wszystko oczywiście da się obejść i wiele zależy od wyrozumiałości naszych przełożonych, ale nie jest to pełna elastyczność.

Praca zdalna pozwala samemu układać grafik dnia. Jeżeli jesteśmy rozliczani zadaniowo, możemy tak zaplanować sobie pracę, żeby dowozić wyniki na czas i jednocześnie znaleźć w ciągu dnia czas na inne rzeczy. Spacer przed południem po parku to fantastyczna sprawa – na ogół jest tam znacznie mniej ludzi niż popołudniami. To samo dotyczy innych miejsc – sklepów, urzędów itp.

Dzięki pracy zdalnej możemy też działać zgodnie ze swoim rytmem. Jeżeli jesteśmy nocnymi stworzeniami i o wiele łatwiej nam się skupić po zmroku, przerzućmy część obowiązków na 23:00, kiedy pozostali domownicy śpią. Ważne tylko, żeby byli świadomi tego, że nasz budzik jest w związku z tym przestawiony na godzinę 10:00… Każdy ma inny rytm i w innych porach lepiej mu się wykonuje pewne czynności. Warto to wykorzystać na swoją korzyść. Ja na przykład mam „zjazdy” po godzinie 13:00 i nie potrafię wtedy wykrzesać z siebie nawet odrobiny kreatywności. Natomiast najlepiej mi się pisze wieczorami.

Druga strona medalu

Sztywno ustalone godziny pracy nadają naszym dniom pewną strukturę. Codziennie wstajemy o tej samej porze, wykonujemy szereg porannych czynności, wychodzimy do biura. W takim środowisku o wiele łatwiej budować pewne nawyki, bo sytuacja narzuca nam pewną dyscyplinę – o 8:30 musimy wyjść z domu i do tego czasu wszystko ma być zrobione. Kropka.

Istnieje taka reguła, że praca wypełnia cały czas, jaki na nią przeznaczymy. Jeżeli zatem nie ustalimy sobie jakichkolwiek ograniczeń, będziemy cały dzień, od świtu do zmierzchu, w pracy. Zacznie ona przenikać do naszego życia prywatnego – rano pracuję, po południu pracuję, wieczorem pracuję. Pod tym względem biuro ułatwia utrzymanie balansu, bo wychodzimy z niego o godzinie 17:00 (czy nawet później, jak musimy zostać po godzinach) i jesteśmy wtedy „po pracy”.

Zobacz również

LifestyleRozwój

Plusy i minusy pracy z domu

Wszystko zatem sprowadza się do dyscypliny. I z tym też jest związana kolejna kwestia. Będąc w biurze, mamy nad sobą na ogół jakiś „bicz” w postaci zaglądających przez ramię kolegów, przechodzącego nieopodal szefa, pytań o rezultaty naszych działań itd. W domu jesteśmy tego pozbawieni, a wokół czyha tyle pokus… Kanapa, lodówka, konsola, serwisy społecznościowe to świetne narzędzia do prokrastynacji. Nagle uświadamiamy sobie, że jest 17:00, a my przez cały dzień nic nie zrobiliśmy (nie licząc czterech wbitych leveli w grze, ośmiu kanapek i trzech postów na Facebooku).

Bez dyscypliny i odpowiedniego dostosowania swojego otoczenia (np. blokowania serwisów społecznościowych na komputerze, wynoszenia telefonu z pokoju) praca zdalna staje się bardzo trudna i nieefektywna.

4. Jestem zawsze przygotowany

Jestem przekonany, że każdy choć raz zapomniał zabrać czegoś ważnego z domu przed wyjściem do biura. Może to były jakieś dokumenty, a może pliki na pendrive (co dzieje się już pewnie rzadko ze względu na rosnącą popularność chmury). Ja na przykład notorycznie zapominałem paczek dla kurierów. Po testach sprzętu należało go zwrócić – umawiałem się na odbiór z biura i rano wychodziłem z domu oczywiście bez paczki. Potem musiałem na wariackich papierach się cofać lub odprawiać kuriera z kwitkiem.

Praca zdalna ma tutaj ogromną przewagę – zawsze jesteś przygotowany, choćby nie wiadomo co się działo. Zawsze masz te ważne pliki przy sobie bo pracujesz na jednym komputerze. Zawsze możesz coś sprawdzić w książce, która tłumaczy zawiłości Twojego zawodu. Zawsze masz paczkę dla kuriera (oczywiście pod warunkiem, że ją przygotujesz, owiniesz taśmą i wydrukujesz etykietę…).

Druga strona medalu

To przygotowanie ma swoją cenę w postaci miejsca zajmowanego w domu. Mam całe sterty kartonów, w które „kiedyś” zapakuję sprzęt, żeby go odesłać po testach. Obok biurka potrafią wyrosnąć całe piramidy. Nie wygląda to za dobrze, blokuje dostęp do drukarki i drażni (jedynie nasz kot jest w stanie docenić tę sytuację). Jeżeli zatem nie dysponujemy dedykowaną przestrzenią do pracy, a nasze biurko stoi w pomieszczeniu, którego używają też inni domownicy, możemy któregoś dnia usłyszeć kilka gorzkich słów na temat dostępu do drukarki… 😉

5. Integruję się z najbliższymi

Przez ostatnie miesiące oboje z Asią wykonywaliśmy swoją pracę z domu. Stworzyliśmy w salonie nasz mały „open space”. Kiedy jedno z nas miało umówioną jakąś wideorozmowę uprzedzało drugie. Kiedy drugie szło po kawę do kuchni, robiło też pierwszemu. Ja jej wysyłałem swoje teksty do przeczytania, ona mi pokazywała swoje projekty. I tak się dopełnialiśmy na swój specyficzny sposób, dochodząc w pewnym momencie do wniosku, że gdybyśmy ze sobą współpracowali, to całkiem nieźle by nam to wychodziło.

Oczywiście na samej pracy się nie kończyło – mieliśmy wspólne przerwy kawowe i obiadowe. W razie potrzeby wychodziliśmy na spacery. Spędzaliśmy ze sobą ogrom czasu, co mocno zbliża. Dla porównania wcześniej mieliśmy wspólne wyłącznie poranki, późne popołudnia i wieczory.

Druga strona medalu

Nie zawsze jest tak kolorowo, to chyba oczywiste. Bywają dni, że jedyne czego chcemy to ciszy i samotności. Frustracje i nerwy z pracy łatwo przedostają się do domu. Trzeba na to uważać. Po wyjściu z biura mamy pewien bufor bezpieczeństwa w postaci podróży do domu. Ten czas może być bardzo oczyszczający. Jeżeli go dobrze wykorzystamy, będzie swoistą granicą między życiem w pracy, a życiem w domu. Problemy z tego pierwszego nie będą rzutowały na drugie. W przypadku zdalnego wykonywania swoich obowiązków nie jest to takie proste.

–

Naturalnie praca zdalna to nie tylko zalety, co już dobitnie pokazują fragmenty oznaczone jako „druga strona medalu”. Są też rzeczy, których w tym modelu pracowania nie znoszę, ale o tym przy innej okazji.

The post 5 powodów, dlaczego uwielbiam pracę zdalną appeared first on Wersja 2.0.

Tak naprawdę już teraz możesz pracować bez internetu

Nie wiem, na czym polega Twoja praca. Zakładam, że w jakimś stopniu ma ona związek z komputerem (inaczej by Cię tutaj nie było). Dużym plusem takiego rozwiązania jest to, że prawdopodobnie podstawowa aplikacja, z której korzystasz nie wymaga dostępu do sieci. Jeżeli jesteś grafikiem, używasz programu graficznego, jeżeli programujesz – masz swój edytor kodu. Fotografowie korzystają z narzędzi do wywoływania i obróbki zdjęć, montażyści z aplikacji do montowania itd. Ja do pracy potrzebuję edytora tekstu. Czasem to jest MS Word, a czasem prostsze narzędzia, jak iA Writer. Każde z tych narzędzi działa offline. Praca może zatem być wykonana bez podłączania się do internetu. Mamy jeden problem z głowy.

„Ale ja potrzebuję dostępu do źródeł!”

Prawdopodobnie główną wymówką, dla której nie przechodzimy w tryb offline podczas pracy jest konieczność korzystania z materiałów źródłowych na stronach www. Rozwiązanie jest banalne – zgromadźmy je wszystkie wcześniej. Do tego posłużyć może nam kilka narzędzi. W skrajnych przypadkach możemy załadować kilkadziesiąt kart w przeglądarce i jej nie zamykać – po odłączeniu od sieci, dalej będą dostępne. Są jednak lepsze sposoby.

Warto tutaj wesprzeć się jednym z internetowych schowków. Weźmy na przykład popularnych Pocket. Materiały do naszego zadania gromadzimy pod jedną etykietą, żeby mieć do nich łatwy dostęp. Następnie wspieramy się jedną z wielu aplikacji potrafiących pobierać te treści offline. Ja korzystam tutaj z Latermark pobranej ze sklepu Windows 10 – działa znakomicie. Warto wypróbować też Poki. Posiadacze Macbooków mają prościej, bo mogą pobrać oficjalnego klienta Pocket for Mac, który również posiada funkcję pobierania tekstów offline.

Są też inne narzędzia. Jednym z nich jest Evernote Webclipper, który pozwala nam zapisywać (wycinać wręcz) fragmenty ze stron www. Możemy też skorzystać z Printfriendly, który przekształca stronę w wersję „do druku”, a następnie pozwala nam pobrać ją w formacie PDF.

E-mail a praca offline

Jeżeli nasza praca polega na wysyłaniu wiadomości e-mail, w przejściu na tryb offline pomoże nas desktopowy klient. W biznesie popularny jest Outlook, ale możemy też skorzystać z dziesiątek innych programów. Jednym z nich jest chociażby poczta w Windows 10. Możemy też przełączyć przeglądarkowego Gmaila w tryb offline. Wystarczy pobrać aplikację Gmail Offline dla Chrome i gotowe.

Praca offline z mailem nie będzie taka sama, bo wszystkie wiadomości będą czekały na wysłanie do kolejnego połączenia z internetem. Na szczęście działa to też w drugą stronę i nie zasypią nas dziesiątki nowych…

Korzystasz z innych narzędzi?

Prawdopodobnie dla większości usług, z których korzystasz, jesteś w stanie znaleźć desktopowe programy działające bez połączenia z internetem. Wszystkie zmiany i treści, które w nich wprowadzisz zostaną zsynchronizowane z siecią po ponownym połączeniu. Tych narzędzi jest całe mnóstwo.

Jeżeli korzystacie w firmie z Trello, istnieje aplikacja na Windows oraz Mac. Google Keep do zapisywania notatek również ma swój program działający bez połączenia z siecią. Podobnie jak jedna z najlepszych aplikacji do list zadań – Todoist. Czasem wystarczy jedynie dobrze poszukać.

A zdecydowanie warto, bo praca offline bez rozpraszaczy z internetu jest o wiele bardziej efektowna. Możemy się zdziwić, jak często przerywamy nasze zadania, próbując zajrzeć na Facebooka lub Twittera. Nie przeszkadzają nam też nieustanne powiadomienia i wiadomości od znajomych lub współpracowników. Jesteśmy tylko my i nasze zadanie, a więc nie mamy wyjścia – musimy stawić mu czoła!

The post Pracuj bez internetu i bądź bardziej efektywny! Te narzędzia Ci w tym pomogą appeared first on Wersja 2.0.

Druga edycja odbyła się w Łodzi w miniony weekend. Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam stronę wydarzenia od razu wiedziałam, że nie może mnie tam zabraknąć!

Idea

Idea „Tam Gdzie Chcę” to możliwość pracy zdalnej z dowolnego miejsca na świecie. To świadomy wybór robienia czegoś, co sprawia nam satysfakcję, co jest naszą pasją i do tego będzie nam przynosić dochód i często łączyć się z podróżowaniem. Dla wielu osób to droga do spełnienia, niezależności i wolności.

Jeśli również dla Ciebie etat, przełożony, stałe miejsce i godziny pracy są czymś, co nie do końca Ci pasuje, czujesz, że potrzebujesz więcej swobody, to idea tego wydarzenia prawdopodobnie jest także dla Ciebie.

Wolność

Wolność to słowo kluczowe, które wiele razy padało z ust prelegentów. Sławek Muturi określił „wolność” jako pojęcie, które dla każdego człowieka oznacza coś innego. Dla osadzonego to wszystko to, co znajduje się poza murami więzienia, dla nastolatka to wracanie po 21 do domu, a dla chorego to możliwość bycia wolnym od choroby. Dla niego z kolei jest to wolność od pracy w ogóle, życie z pasywnego dochodu, podróżowanie po całym świecie i poznawanie nowych ludzi i kultur.

Bycie cyfrowym nomadem nie zawsze oznacza siedzenie na plaży w Tajlandii z laptopem i drinkiem w ręku (chociaż kto by nie chciał ? ), ale może to być równie dobrze praca w przestrzeni co-workingowej w dużym, nowoczesnym mieście, albo praca w domu blisko rodziny. Chodzi o to żeby mieć możliwość i wybór co i gdzie chcemy robić i to właśnie wpisuje się w tą ideę. Prelegenci konferencji pokazują, że można to osiągnąć. Jak?

Co możesz robić?

Rozwój technologii, łatwość nawiązywania kontaktów, małe koszty podróżowania po całym świecie przyczyniły się do ogromnego wzrostu możliwości zawodowych. Wachlarz zainteresowań zaproszonych gości był niezwykle szeroki.

Tomek Maciejewski – organizator konferencji, opowiadał od czego zacząć swoją przygodę z cyfrowym nomadyzmem, inspirował nas swoimi historiami, w których nie zabrakło też wątków o wątpliwości, czy uda się chociażby zorganizować tę konferencję, ale dzięki swojej energii i wytrwałości osiągnął ten i inne cele.

Orest Zub mówił o tym, jak zarabia dzięki product placement. Opowiadał o finansowaniu podróży dzięki projektom z BlaBlaCar, liniami lotniczymi, czy hotelami.

Ola Gościniak opowiadała o tym, jak tworzyć kursy online. Asia Szreder mówiła jak uczyć przez Skype z dowolnego miejsca na świecie. Artur Pawłowski mówił z kolei o tworzeniu własnej marki i sprzedaży na Amazonie. Cezary Stacewicz mówił o łączeniu autostopu z cyfrowym nomadyzmem. Zuza Ledworowska opowiadała o tym jak spełniać marzenia dzięki tworzeniu treści.

Rafał Cupiał, urodzony mówca i chyba najbardziej charyzmatyczny uczestnik konferencji, podzielił się niezwykłymi postrzeżeniami, które dowodzą, jak bardzo ważne w dotarciu do odbiorców jest umiejętne opowiedzenie historii i dzielenie się emocjami.

Zapadła mi w pamięć opowiedziana przez niego historia o chłopaku, który postanowił kupić w sieci 100 okropnie brzydkich produktów, każdy wart 1 dolar. Następnie każdy z tych produktów dał innemu artyście, by dopisali do nich historie. Powstawały przeróżne opowieści, od komedii, po dramaty, thrillery, czy erotyki. Przedmioty ponownie wystawił w sieci, tym razem zamieszczając pod spodem wymyślone historie. Z tego co pamiętam już za pierwszym podejściem zamiast 100 dolarów zarobił… 3 000. To dowodzi jak ważne dla ludzi są emocje i jak mózg zapamiętuje i pozytywnie odbiera historie, ale też jak pomysłowość i kreatywność może pomóc nam się wzbogacić 😉

Nie wszyscy jednak zachęcali od razu do rzucenia etatu. Oskar Grochowalski mówił na przykład o tym, jak przekonać swojego szefa, by pozwolił nam pracować zdalnie, czyli o połączeniu idei niezależności od miejsca z bezpieczeństwem stałego dochodu.

Wytrwałość i konsekwencja

To elementy wskazywane przez każdego jako KLUCZOWE w drodze do sukcesu.

Ci, którzy się nie poddają, mimo początkowych porażek, braku zainteresowania innych tym co robią, będą wytrwali, systematyczni i konsekwentni, mają ogromną szansę na sukces. Wielu podkreślało, że nie od początku odnosili sukcesy. Czasem musieli przeczekać fazę, kiedy co chwile słyszeli „nie”, ich artykuły czy posty nie miały like’ów na portalach społecznościowych, a znajomi mówili, że to, co chcą robić, nie ma sensu. W takiej sytuacji ciężko jest zachować optymizm, ale ważne jest żeby się nie poddawać i otaczać się ludźmi, którzy mają podobne cele do naszych i będą nas wspierać.

Pasja

Może to brzmieć banalnie, ale ważne jest to, żeby to co robisz było twoją pasją, sprawiało Ci radość. Jeśli nie wiesz co to jest, najpierw musisz to odkryć, poczuć, że to właśnie to i wtedy zacząć działać!

Padło bardzo mądre stwierdzenie, że nie zawsze zostanie programistą (choć powszechnie to najszybsza droga do pracy zdalnej i pieniędzy), sprawi, że będziesz szczęśliwy i bogaty. Jeśli nie polubisz programowania, to nawet jeśli będziesz to robił na Bali, prawdopodobnie nie będzie Cię satysfakcjonować takie życie.

Jak odkryć, co chcesz robić?

Bardzo często droga do odkrycia, co mnie w życiu naprawdę pasjonuje, jest długa i kręta. Niektórzy wiedzą to w wieku 15 lat, niektórzy 25, ale są też tacy, którzy dopiero znacznie później dowiadują się jaką drogą naprawdę chcę iść.

Są pewne techniki, które mogą pomóc Ci odkryć, co powinieneś w życiu robić:

-pomyśl co sprawiało Ci radość jak byłeś dzieckiem – często są to nasze pierwotne i prawdziwe pasje

-IKIGAI – to japońska filozofia szczęścia porównywana do duńskiego hygge, ale także metoda, która pomaga nam wyeliminować z naszego życia najmniej istotne elementy i skupić się właśnie na tych ważnych poprzez znalezienie pewnego rodzaju esencji, która będzie połączeniem naszej pasji, umiejętności, dobrej płacy, a także będzie odpowiadała na potrzeby ludzkości.

–test Galupa – bada nasze talenty i predyspozycje, te najsilniejsze mają bowiem wpływ na zachowanie i osiągnięcia. Test jest płatny, ale podobno jest jednym z najlepszych testów tego typu i wyłania 5 naszych głównych talentów, do których dostajemy szczegółowy raport

–test NPA – czyli test osobowości. Odpowiadamy na 50 pytań używając punktacji od 1 do 5, po czym otrzymujemy wynik mówiący o naszym typie charakteru

Jeśli wiesz już co jest Twoją pasją i chcesz być cyfrowym nomadem…

Jak przygotować się do tego kroku?

Prelegenci podczas dyskusji odpowiadali również na pytanie jaką radę daliby osobom, które są na początki drogi w kierunku cyfrowego nomadyzmu. Niektóre z nich to:

–przestań myśleć, zacznij działać! Zrób chociaż mały krok do przodu

–zacznij o tym mówić innym, bo dzięki temu będziesz czuć się zobowiązany do wykonania zapowiedzianej zmiany jeśli znajomi będą Cię wypytywać jak tam twoje plany

–uwierz w to, daj temu energię „wow”! Warto poczekać na moment, w którym poczujesz że to jest właśnie to, co chcesz robić w życiu, a wtedy zrobisz wszystko, by to osiągnąć

–nie patrz na reakcję otoczenia, kiedy mówią że jesteś szalony, że coś nie ma sensu. Zamiast tego zacznij otaczać się ludźmi, którzy będą Cię inspirować, poszukaj mentorów, książek, zacznij chodzić na meet upy organizowane w Twoim mieście lub nawet online

-możesz zrobić bazę klientów, którzy mogą zlecać Ci pracę, przygotować się zanim rzucisz etat

–zrób listę DLACZEGO NIE JESTEM JESZCZE W MIEJSCU W KTÓRYM CHCIAŁBYM BYĆ, co mnie tu trzyma, dlaczego nie robię jeszcze tego co chcę. To stworzy pewnego rodzaju listę „things to do”,  czyli co musisz jeszcze zrobić, by osiągnąć zamierzony cel

–zdobywaj wiedzę – jeśli jeszcze nie czujesz się pewnie w tym co robisz, dokształcaj się, czytaj, rób kursy internetowe. Przykładowe strony z darmowymi kursami polecał wcześniej Tomek.

***

Konferencja „Tam Gdzie Chcę” to niezwykłe wydarzenie. To czas, w którym poznajesz fantastycznych, otwartych ludzi, którzy tak jak i Ty cenią w życiu wolność i niezależność i chcą dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniami żeby pomóc innym. Bardzo często przyświeca im też misja pomocy innym w pracy codziennej. Poprzez to, co robią, chcą wnieść wartość dla społeczeństwa. To kreatywni ludzie z masą pomysłów, pozytywnej energii i odwagi. Cały event nie kończy się tylko na samej konferencji, ale uczestnicy spotykają się na dodatkowo organizowanych spotkaniach. Tak więc to weekend pełen inspiracji, wiedzy, zabawy, poznawania nowych ludzi i przemyśleń co dalej 🙂

Na koniec cytat, który najbardziej zapadł mi w pamięć z prezentacji Zuzy:

WYMYŚL SOBIE NAJBARDZIEJ NIEMOŻLIWY SCENARIUSZ…I GO ZREALIZUJ!

Życie jako cyfrowy nomada również wymaga pracy i ogromnego zaangażowania, jak wszystko w życiu na czym Ci zależy, ale jeśli to, co przeczytałeś wzbudziło w Tobie motylki w brzuchu, pewną dozę euforii, poczucie że tak właśnie chciałbyś żyć, nic straconego.

Ty również możesz pracować zdalnie, po prostu się na to odważ, bo jak widzisz, w życiu nie trzeba kierować się utartym schematem, tylko z powodzeniem spełniać swoje marzenia będąc wytrwałym i konsekwentnym i oczywiście naładowanym powerem i pozytywną energia do działania. To właśnie pokazuje ta konferencja i za nią wszystkim prelegentom i organizatorowi Tomkowi Maciejewskiemu z całego serca dziękuję ?

A więc stwórz ten najbardziej niemożliwy scenariusz i…  powodzenia!

The post „Tam Gdzie Chcę” – idea wolności zawodowej czyli jak pracować zdalnie na plaży w Tajlandii appeared first on Wersja 2.0.

Pracowałem zdalnie przez blisko 4 lata. W przypadku wolnych zawodów, jak dziennikarz czy freelancer, takie rozwiązanie jest naprawdę efektywne. W końcu nie chodzi tutaj o to, żeby spędzić 8 godzin nad jednym tekstem, a żeby stworzyć 8 tekstów (czy jakoś tak).

Dla pracodawcy zdalny pracownik to również szereg korzyści. W końcu nie musi zapewniać mu stanowiska pracy, utrzymywać biura (gdy wszyscy pracują zdalnie) i zajmować sobie głowy takimi przyziemnymi sprawami, jak zepsuty ekspres do kawy. Wystarczy, że raz na jakiś czas zorganizuje spotkanie wszystkich pracowników, co nieco zintegruje ich z firmą, a być może i podniesie motywację oraz zaangażowanie.

I to ma sens. Dziś większość zawodów wymaga jedynie dostępu do komputera i internetu. Social media manager może wykonywać swoje zadania z dowolnego miejsca na świecie. Graficy, dziennikarze, projektanci – tu szczególnie praca zdalna się sprawdza, bo są rozliczani za efekty, a nie liczbę godzin spędzonych w biurze. Tak jest po prostu bardziej efektywnie i korzystnie dla obu stron.

Plusy pracy z domu

Praca zdalna ma mnóstwo plusów. Jesteśmy przede wszystkim bardziej elastyczni. Możemy sobie pozwolić na załatwienie spraw w urzędzie o 10:00 i zakupy w supermarkecie, kiedy nie ma jeszcze kolejek. Nie ograniczają nas ramy czasowe, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby część swoich zadań wykonywać np. wczesnym rankiem lub późnym wieczorem. Nie musimy nigdzie dojeżdżać, nie marnujemy czasu na pogawędki w biurowej kuchni i nie rozpraszamy się rozmowami innych.

Dla rodziców praca zdalna to możliwość spędzania czasu ze swoim dzieckiem. Dla niepełnosprawnych, którzy mają trudności z przemieszczaniem się – jedyny sposób, żeby się zawodowo realizować. Przede wszystkim jednak wszyscy oni mogą robić lepszy użytek z dostępnego czasu. Wszystko właściwie sprowadza się tutaj do naszej wydajności. Jeżeli wykonamy wszystkie zadania w 4 godziny, pozostaną nam 4 godziny wolnego. Możemy ten czas przeznaczyć na kolejne zadania lub na relaks. Proste.

Praca z domu pozwala na zdecydowanie więcej. Możemy zajmować się wieloma projektami i wykonywać zlecenia dla wielu pracodawców. Często też możemy cieszyć się większym spokojem i ciszą, co sprzyja produktywności. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby wykonywać swoje obowiązki z drugiego końca świata. Dla pracownika zdalnego miesięczny wyjazd na jakąś rajską wyspę nie stanowi najmniejszej przeszkody w wykonywaniu swoich zadań. Podstawowym warunkiem jest jedynie dostęp do internetu.

Minusy pracy z domu

Oczywiście praca zdalna nie jest idealna, z czego trzeba sobie zdawać sprawę. Przede wszystkim nie jest to zajęcie dla każdego i wymaga wypracowania odpowiednich nawyków.

Najważniejszy to odpowiednia organizacja. Pracując z domu, musimy być maksymalnie skoncentrowani na swoich zadaniach. Jeżeli po przebudzeniu stracimy pół godziny na Facebooka, dwie godziny na obowiązki domowe, a potem do śniadania obejrzymy serial na Netfliksie, to ockniemy się ok. 14:00 z myślą, że nic jeszcze dziś nie zrobiliśmy. A zagrożeń jest jeszcze więcej i nie mam tutaj na myśli jedynie dzwoniącego uparcie domofonem listonosza.

Nikt nie stoi nad nami z kijem. Nikt nie wydaje poleceń i nie przydziela zadań. Sami jesteśmy sobie sterem, żaglem i okrętem. Jeżeli nie obierzemy właściwego kursu, nie postawimy żagli pod wiatr i nie ominiemy tych wszystkich gór lodowych, które próbują nas odciągnąć od pracy, polegniemy.

Stąd bardzo prosta droga do marnowania czasu. Pracując zdalnie, potrafiłem siedzieć przed komputerem do późnych godzin wieczornych, przygotowując ostatnie materiały. Życie osobiste zlewało mi się z życiem zawodowym. Oczywiście to pierwsze na tym cierpiało. Teoretycznie miałem mieć więcej czasu dzięki pracy zdalnej, a w praktyce spędzałem w niej nie 8, a jakieś 12 godzin. Wszystko przez nieodpowiednią organizację i brak efektywności.

Problemem mogą też być domownicy. Nic tak nie potrafi wyprowadzić z równowagi, jak wracająca z pracy partnerka, która od progu rzuca: „Nie zrobiłeś prania? Przecież cały dzień siedziałeś w domu”. Warto postawić tutaj pewne granice. Dać do zrozumienia, że praca w domu wcale nie oznacza, że mamy mniej obowiązków – często wręcz przeciwnie (szczególnie, kiedy ktoś jest rozchwytywanym freelancerem).

Ktoś kiedyś opowiadał mi o tym, że, pracując z domu, zakładał krawat. W czasie, gdy miał go na sobie, członkowie rodziny wiedzieli, że aktualnie nie należy mu przeszkadzać, bo jest w pracy. To dość ekscentryczne, ale z pewnością bardzo skuteczne rozwiązanie. Pozwala odseparować sferę zawodową od sfery osobistej. Zdejmuję krawat i jestem w domu. Zakładam – pracuję.

Jak zacząć pracować z domu?

Najprościej byłoby oczywiście rzucić obecną pracę i zostać freelancerem, ale nie zawsze to możliwe. Skuteczne może okazać się odbycie rozmowy z pracodawcą i przekonanie go do tego, że 1-2 dni w tygodniu pracy zdalnej to naprawdę dobry pomysł. Z czasem będzie przecież można zwiększać ten czas, jeżeli nasz pracodawca dostrzeże korzyści takiego rozwiązania.

Do pracy zdalnej warto się przygotować. W internecie powstaje coraz więcej poradników oraz blogów, które pomagają w wypracowaniu odpowiedniego podejścia. Ja niedawno trafiłem na zdalnyninja.pl, gdzie kilku pracujących zdalnie freelancerów i przedsiębiorców dzieli się swoimi spostrzeżeniami i wskazówkami. Warto zajrzeć. Im więcej wiedzy wchłoniemy teraz, tym mniej trudności i nieprzyjemnych niespodzianek napotkamy na swojej drodze później.

Kiedy już zaczniemy, upewnijmy się, że stworzyliśmy sobie odpowiednią przestrzeń do pracy oraz zaplanowaliśmy to, w jaki sposób będziemy ją wykonywać. Od razu uprzedzam, że praca z laptopem na kolanach w piżamie przed telewizorem to naprawdę kiepski pomysł. Ważne jest wypracowanie odpowiednich nawyków, które będą nas wspierać i podnosić naszą efektywność. Musimy być zdyscyplinowani i skoncentrowani. Wtedy uporanie się z codziennymi obowiązkami będzie o wiele prostsze. Tutaj zdecydowanie polecam wspieranie się kalendarzem, notatnikiem i innymi narzędziami, które pozwolą nam organizować zadania, a także monitorować, ile czasu poświęcamy na poszczególne czynności. Niezwykle istotne jest też utrzymanie odpowiedniej higieny cyfrowej.

Jeżeli spędzamy dużo czasu na Facebooku, zdecydowanie polecam zablokowanie sobie dostępu do social mediów. Warto pomyśleć też nad włączeniem do swojego planu dnia dodatkowych aktywności, jak siłownia, rower czy ćwiczenia oddechowe. Skoro już mamy tę elastyczność, korzystajmy z niej, by pracować lepiej i wydajniej. W konsekwencji wszystko to sprawi, że będziemy spędzali w pracy po prostu mniej czasu, robiąc więcej.

The post Plusy i minusy pracy z domu appeared first on Wersja 2.0.