Opisywane niżej argumenty są mocno subiektywne i odnoszą się bezpośrednio do moich własnych preferencji. Nie muszą odpowiadać każdemu – właściwie na pewno nie będą odpowiadały wszystkim. I świetnie – z chęcią dowiem się, jakie są Wasze argumenty na tak lub nie.

1. Nie tracę czasu na dojazdy

To chyba najczęściej powtarzany argument przez zwolenników pracy zdalnej. I słusznie. Pracując z domu, nie musisz spędzać długich godzin w komunikacji miejskiej, stać w korkach itp. Po prostu wstajesz, ogarniasz się i siadasz do swoich zadań (albo nawet nie – jeżeli możesz wykonywać tę pracę w dowolnym czasie to rano równie dobrze możesz do godziny 12:00 brać udział w kursie rysowania na szkle. Oczywiście też zdalnym).

To oszczędza nam też sporo stresu wynikającego z tłumów w autobusie, korków i agresji na drodze, a także nieprzewidzianych czynników (wszyscy wiemy, że autobusy uwielbiają nie przyjeżdżać właśnie wtedy, kiedy my jesteśmy już spóźnieni). Zaoszczędzony czas może tutaj sięgać nawet 2-3 godzin dziennie – jeżeli mieszkamy w dużym mieście, albo dojeżdżamy z podmiejskich miejscowości. W skali tygodnia to już 14-21 zaoszczędzonych godzin. A w skali roku nawet 500-700 godzin. Tylko pomyślcie, co można zrobić z tym czasem. Na przykład uruchomić jakiś fajny poboczny projekt związany z naszym hobby, albo w końcu skończyć z wyniszczającymi nas niedoborami snu i spędzać w łóżku prawilne 7-8 godzin dziennie.

Druga strona medalu

Brak dojazdów do pracy to brak ruchu. Ok, nie dotyczy to sytuacji, kiedy pakujesz się rano w auto i wyskakujesz z niego tuż pod biurem (ale nawet wtedy chodzisz trochę więcej niż tylko na trasie biurko – kuchnia – łazienka). Jeżeli rano siadasz od razu do komputera i robisz swoje rzeczy to faktycznie oszczędzasz czas, ale jednocześnie praktycznie całkowicie rezygnujesz z porannej aktywności fizycznej.

Zajrzyj też tutaj

Rozwój

Poniedziałek, poniedziałeczek…. Co zrobić, by ludzie chcieli przychodzić do pracy?

Dlatego bardzo istotne jest, żeby wypracować odpowiednie nawyki. Może jakaś poranna sesja ćwiczeń? Warto odchodzić od biurka co godzinę i rozciągać się. Koło południa – spacer. A po pracy najlepiej wypad na siłownię albo rower. Przy pracy zdalnej trzeba planować dodatkowy ruch, bo przyrośniemy do krzesła.

2. Łatwiej mi się skoncentrować

W biurze zawsze jest czas na to, żeby porozmawiać. Pracując w otwartej przestrzeni, gdzie w jednym pomieszczeniu znajduje się kilka(naście) biurek, siłą rzeczy ze sobą rozmawiamy. I oczywiście nie ma nic w tym złego. Ludzie potrzebują kontaktu z innymi. Problem pojawia się w sytuacji, kiedy jesteś skupiony, oderwany niemal od rzeczywistości i to na tyle by stracić nawet poczucie czasu (nazywają to stanem Flow) i ciągle coś Ci przeszkadza. Nie musi to nawet być kolega z biurka obok zagadujący o pierdoły Wystarczy, że coś wokół się zadzieje takiego, co odciągnie Twoją uwagę i bam – musisz skupiać się na nowo. Nie znoszę tego.

O wiele łatwiej mi się pracuje, kiedy jestem tylko ja i moje myśli. Wokół nie ma żadnych rozpraszaczy i „zagadywaczy”. Mogę wtedy całkowicie odlecieć i skupić się odhaczaniu kolejnych rzeczy, albo usiąść do tekstu i pisać godzinami.

Druga strona medalu

Nie każdy tak ma, jak ja. Ludzie pracujący zdalnie celowo wychodzą z domu do np. kawiarni, bo tam im się pracuje lepiej. Wśród ludzi. Istniej też sporo przestrzeni coworkingowych, gdzie można wynająć biurko do pracy w specjalnie zaprojektowanej pod to przestrzeni. Wielu osobom motywacja do pracy przychodzi łatwiej, kiedy wokół są inni pracujący ludzie. Każdy jest inny i każdy ma nieco inne oczekiwania. Warto poznać, jakie są nasze i wypróbować różne rozwiązania.

Inna kwestia to doskwierająca po jakimś czasie samotność. Nadmiar biurowych rozmów zabija produktywność, wiadomo. Ale całkowita rezygnacja z towarzystwa innych ludzi w pracy po jakimś czasie też staje się męcząca. Kiedy od kilku miesięcy nie masz do kogo się odezwać podczas porannej kawy i nawet Twój kot zaczyna mieć Cię dość, zaczynasz doceniać pracę w biurze. Przy czym jedni zatęsknią szybciej inni później, a jeszcze inni pewnie wcale.

3. Jestem elastyczny

Praca od 8 do 16 (9-17, 7-15, 10-18 i w innych wariantach) praktycznie całkowicie pozbawia nas możliwości ogarnięcia czegokolwiek w ciągu dnia. Jeżeli musimy coś załatwić w urzędzie – będziemy musieli urwać się wcześniej, albo przyjść później. Zamawianie paczek do domu też stanowi problem, bo kurierzy przychodzą na ogół wtedy, kiedy jesteśmy w pracy (można oczywiście zamawiać paczki do biura, o ile nie jest to 30-kilogramowy telewizor 55”). Wszystko oczywiście da się obejść i wiele zależy od wyrozumiałości naszych przełożonych, ale nie jest to pełna elastyczność.

Praca zdalna pozwala samemu układać grafik dnia. Jeżeli jesteśmy rozliczani zadaniowo, możemy tak zaplanować sobie pracę, żeby dowozić wyniki na czas i jednocześnie znaleźć w ciągu dnia czas na inne rzeczy. Spacer przed południem po parku to fantastyczna sprawa – na ogół jest tam znacznie mniej ludzi niż popołudniami. To samo dotyczy innych miejsc – sklepów, urzędów itp.

Dzięki pracy zdalnej możemy też działać zgodnie ze swoim rytmem. Jeżeli jesteśmy nocnymi stworzeniami i o wiele łatwiej nam się skupić po zmroku, przerzućmy część obowiązków na 23:00, kiedy pozostali domownicy śpią. Ważne tylko, żeby byli świadomi tego, że nasz budzik jest w związku z tym przestawiony na godzinę 10:00… Każdy ma inny rytm i w innych porach lepiej mu się wykonuje pewne czynności. Warto to wykorzystać na swoją korzyść. Ja na przykład mam „zjazdy” po godzinie 13:00 i nie potrafię wtedy wykrzesać z siebie nawet odrobiny kreatywności. Natomiast najlepiej mi się pisze wieczorami.

Druga strona medalu

Sztywno ustalone godziny pracy nadają naszym dniom pewną strukturę. Codziennie wstajemy o tej samej porze, wykonujemy szereg porannych czynności, wychodzimy do biura. W takim środowisku o wiele łatwiej budować pewne nawyki, bo sytuacja narzuca nam pewną dyscyplinę – o 8:30 musimy wyjść z domu i do tego czasu wszystko ma być zrobione. Kropka.

Istnieje taka reguła, że praca wypełnia cały czas, jaki na nią przeznaczymy. Jeżeli zatem nie ustalimy sobie jakichkolwiek ograniczeń, będziemy cały dzień, od świtu do zmierzchu, w pracy. Zacznie ona przenikać do naszego życia prywatnego – rano pracuję, po południu pracuję, wieczorem pracuję. Pod tym względem biuro ułatwia utrzymanie balansu, bo wychodzimy z niego o godzinie 17:00 (czy nawet później, jak musimy zostać po godzinach) i jesteśmy wtedy „po pracy”.

Zobacz również

LifestyleRozwój

Plusy i minusy pracy z domu

Wszystko zatem sprowadza się do dyscypliny. I z tym też jest związana kolejna kwestia. Będąc w biurze, mamy nad sobą na ogół jakiś „bicz” w postaci zaglądających przez ramię kolegów, przechodzącego nieopodal szefa, pytań o rezultaty naszych działań itd. W domu jesteśmy tego pozbawieni, a wokół czyha tyle pokus… Kanapa, lodówka, konsola, serwisy społecznościowe to świetne narzędzia do prokrastynacji. Nagle uświadamiamy sobie, że jest 17:00, a my przez cały dzień nic nie zrobiliśmy (nie licząc czterech wbitych leveli w grze, ośmiu kanapek i trzech postów na Facebooku).

Bez dyscypliny i odpowiedniego dostosowania swojego otoczenia (np. blokowania serwisów społecznościowych na komputerze, wynoszenia telefonu z pokoju) praca zdalna staje się bardzo trudna i nieefektywna.

4. Jestem zawsze przygotowany

Jestem przekonany, że każdy choć raz zapomniał zabrać czegoś ważnego z domu przed wyjściem do biura. Może to były jakieś dokumenty, a może pliki na pendrive (co dzieje się już pewnie rzadko ze względu na rosnącą popularność chmury). Ja na przykład notorycznie zapominałem paczek dla kurierów. Po testach sprzętu należało go zwrócić – umawiałem się na odbiór z biura i rano wychodziłem z domu oczywiście bez paczki. Potem musiałem na wariackich papierach się cofać lub odprawiać kuriera z kwitkiem.

Praca zdalna ma tutaj ogromną przewagę – zawsze jesteś przygotowany, choćby nie wiadomo co się działo. Zawsze masz te ważne pliki przy sobie bo pracujesz na jednym komputerze. Zawsze możesz coś sprawdzić w książce, która tłumaczy zawiłości Twojego zawodu. Zawsze masz paczkę dla kuriera (oczywiście pod warunkiem, że ją przygotujesz, owiniesz taśmą i wydrukujesz etykietę…).

Druga strona medalu

To przygotowanie ma swoją cenę w postaci miejsca zajmowanego w domu. Mam całe sterty kartonów, w które „kiedyś” zapakuję sprzęt, żeby go odesłać po testach. Obok biurka potrafią wyrosnąć całe piramidy. Nie wygląda to za dobrze, blokuje dostęp do drukarki i drażni (jedynie nasz kot jest w stanie docenić tę sytuację). Jeżeli zatem nie dysponujemy dedykowaną przestrzenią do pracy, a nasze biurko stoi w pomieszczeniu, którego używają też inni domownicy, możemy któregoś dnia usłyszeć kilka gorzkich słów na temat dostępu do drukarki… 😉

5. Integruję się z najbliższymi

Przez ostatnie miesiące oboje z Asią wykonywaliśmy swoją pracę z domu. Stworzyliśmy w salonie nasz mały „open space”. Kiedy jedno z nas miało umówioną jakąś wideorozmowę uprzedzało drugie. Kiedy drugie szło po kawę do kuchni, robiło też pierwszemu. Ja jej wysyłałem swoje teksty do przeczytania, ona mi pokazywała swoje projekty. I tak się dopełnialiśmy na swój specyficzny sposób, dochodząc w pewnym momencie do wniosku, że gdybyśmy ze sobą współpracowali, to całkiem nieźle by nam to wychodziło.

Oczywiście na samej pracy się nie kończyło – mieliśmy wspólne przerwy kawowe i obiadowe. W razie potrzeby wychodziliśmy na spacery. Spędzaliśmy ze sobą ogrom czasu, co mocno zbliża. Dla porównania wcześniej mieliśmy wspólne wyłącznie poranki, późne popołudnia i wieczory.

Druga strona medalu

Nie zawsze jest tak kolorowo, to chyba oczywiste. Bywają dni, że jedyne czego chcemy to ciszy i samotności. Frustracje i nerwy z pracy łatwo przedostają się do domu. Trzeba na to uważać. Po wyjściu z biura mamy pewien bufor bezpieczeństwa w postaci podróży do domu. Ten czas może być bardzo oczyszczający. Jeżeli go dobrze wykorzystamy, będzie swoistą granicą między życiem w pracy, a życiem w domu. Problemy z tego pierwszego nie będą rzutowały na drugie. W przypadku zdalnego wykonywania swoich obowiązków nie jest to takie proste.

–

Naturalnie praca zdalna to nie tylko zalety, co już dobitnie pokazują fragmenty oznaczone jako „druga strona medalu”. Są też rzeczy, których w tym modelu pracowania nie znoszę, ale o tym przy innej okazji.

The post 5 powodów, dlaczego uwielbiam pracę zdalną appeared first on Wersja 2.0.

Otrzymaliśmy bardzo fajny materiał prasowy, w którym, co szczególnie interesujące, nie widać nachalnej reklamy żadnych produktów. Są natomiast wartościowe informacje i kilka wypowiedzi specjalistów (Leanpassion – bo to stąd pochodzi materiał). Zazwyczaj nie sięgamy do tego typu źródeł przygotowując wpisy na Wersję 2.0, ale tym razem postanowiłem zrobić wyjątek. Sami oceńcie, czy było warto. ?

O co chodzi z tym motywowaniem pracowników?

Zacznijmy od suchych faktów, a więc definicji. Według Stephena P. Robbinsa, motywacja to „chęć robienia czegoś, zależna od możliwości zaspokojenia przez to działanie jakiejś potrzeby danej jednostki”. Radosław Drzewiecki, założyciel Leanpassion odnosi się do tego następująco:

Motywując pracowników, warto mieć świadomość, że na poziom natężenia tego czynnika wpływa między innymi stopień niezaspokojenia danej potrzeby. Warto w rozmowie z pracownikami ustalić, co najbardziej liczy się dla każdego z nich. Badania pokazują, że motywacja ekonomiczna nie jest skutecznym narzędziem do długofalowego motywowania pracowników i działa jedynie przez pewien czas.

3 zasady motywowania pracowników

Jeżeli chcemy zacząć od fundamentów, dobrze by było trzymać się trzech poniżej opisanych zasad motywowania pracowników. Z całą pewnością można ich uformować znacznie więcej. W końcu kierowanie ludźmi to znacznie bardziej złożony proces. Co istotne, zasady te można odnieść to różnych płaszczyzn. Nie promuję tutaj pracy w stylu korporacyjnym, bo właściwie nie mam o niej pojęcia – nigdy tak nie pracowałem. Poniższe zasady doskonale jednak znajdą odzwierciedlenie w małych firmach, ale też zespołach wolontariuszy, fundacjach czy organizacjach non profit – szczególnie warto wówczas skupić się na pierwszym z nich.

1. Zbudujmy wśród pracowników świadomość misji, celów, wartości i celów firmy

Nasza organizacja ma swoje cele – to oczywiste. Sęk w tym, że pracownicy mają też swoje własne cele i motywacje. Grunt to znaleźć między nimi balans lub, jak niektórzy wolą, złoty środek. Przede wszystkim nasi pracownicy muszą wiedzieć, jaki jest sens działania firmy.

Nie tak dawno skończyłem czytać książkę „Zaczynaj od Dlaczego”, w której autor (Simon Sinek) tłumaczy, jak ważne jest znalezienie tego „dlaczego” w swojej organizacji. Staje się ono bowiem fundamentem dla dwóch pozostałych aspektów funkcjonowania, a więc „jak” oraz „co”. Wszyscy wiemy, co robimy: piszemy teksty, liczymy pieniądze, przygotowujemy projekty itd. Większość z nas wie też, jak to zrobić. Ale czy wiemy, dlaczego to robimy?

Przy czym odpowiedzią na dlaczego raczej nie są pieniądze. To musi być głębszy, bardziej istotny i uniwersalny cel oraz założenie. Uprzedzam, to nie będzie łatwe. Dla Apple takim „dlaczego” jest podważanie statusu quo w technologii i wyznaczanie nowych dróg rozwoju, co im przez lata wychodzi znakomicie. A jak to wygląda u Was?

Pomocne może być tutaj zwizualizowanie naszego celu na jednej stronie. W tym celu wykorzystać można plakat lub tablicę z misją, wizją, wartościami i celami, pod którą podpiszą się wszyscy pracownicy danego zespołu. Oprócz tego bardzo ważna jest komunikacja z każdym członkiem w bezpośredni sposób. Musimy być pewni, że wszystkie zasady są jasne i zrozumiałe.

2. Spytajmy pracowników, jak chcą pracować

Każdemu wydaje się, że jego wizja pracy jest najlepsza. W przypadku osób „na górze” może to mieć katastrofalne skutki. Oczywiście powinniśmy mieć pewne standardy i stawiać wymagania. Problem w tym, że nie słuchamy. A to kluczowe w przypadku dobrego menadżera. Jeżeli zatem chcesz, żeby zespół był zmotywowany – kieruj się również jego potrzebami.

Należy stworzyć taką kulturę pracy, żeby każdy czuł, że może uczestniczyć w życiu firmy/organizacji. To poczucie wpływu jest kluczowe. Torpedowanie pomysłów, niekonstruktywna krytyka i autorytarny sposób obchodzenia się z innymi zdecydowanie temu nie sprzyjają.

Każdy pracownik – niezależnie od stanowiska, na jakim się znajduje – powinien rozumieć swój wkład w realizację kontekstu biznesowego firmy, a to sprawi, że wszyscy będą mieli wspólne cele i będą zaangażowani w pracę. Ludzie udają, że pracują, jeśli menedżerowie udają, że przewodzą – komentuje Radosław Drzewiecki.

3. Precyzyjnie określmy zakres obowiązków, czyli role

Opisy stanowisk we współczesnym biznesie to prawdziwy komediodramat. Ci wszyscy junior-cośtam-cośtam i senior-cośtam brzmią, moim zdaniem, infantylnie. Zresztą, często są to formułki bez pokrycia. A tymczasem powinniśmy skupić się na roli pracownika w całym procesie. Powinien on doskonale wiedzieć, co ma robić. Często jest to rozmyte i nieprecyzyjne, a to nie sprzyja motywacji i zaangażowaniu.

Warto zwrócić uwagę na różnicę między standardowym opisem stanowiska pracy a rolą w procesie. (…) Korzystając z analogii sportowej, można to odnieść do roli na boisku, której realizacja ma zapewnić wygraną w meczu. Z uwagi na to, że role w procesie są rolami merytorycznymi, podczas ich tworzenia należy koncentrować się głównie na pracownikach. To przecież oni na ogół dodają wartość – podobnie jak zawodnicy na boisku – dodaje Drzewiecki.

Motywowanie pracowników warto zacząć od pytania – Czego oczekują od lidera?

Motywacja pracowników zależy również od motywacji ich menedżerów. Cechami pożądanymi przez pracowników u swoich liderów są: szanowanie ludzi (63%), posiadanie wysokich standardów moralnych i etycznych (62%), budowanie poczucia przynależności (61%), opieranie się na faktach, a nie na opiniach (60%) oraz zapewnienie przestrzeni do popełniania błędów i uczenia się (58%). Ponadto, 56% badanych oczekuje zaangażowania szefa w rozwój pracowników, a także – odpowiednio po 54% respondentów – zależy na otwartości menedżera na ich nowe inicjatywy i pomysły, a także na komunikowaniu się przez niego często i w otwarty sposób.

Ludzie muszą rozumieć sens swojej pracy i odczuwać z niej radość. Jeżeli tego brakuje, ich zaangażowanie i efektywność będą kulały. Liderzy muszą znać cele biznesowe firmy i pamiętać o odpowiednim poziomie motywacji, a przede wszystkim zarażając nią swoich pracowników. Ufanie im, dialog oraz swoboda w realizacji obowiązków są jednymi z motywatorów, które powodują, że pracuje się zupełnie na innym poziomie!

The post Poniedziałek, poniedziałeczek…. Co zrobić, by ludzie chcieli przychodzić do pracy? appeared first on Wersja 2.0.

1. Bądź szczery i uczciwy

Wszyscy lubimy pokazywać się z jak najlepszej strony. Wystarczy spojrzeć na nasze profile na Facebooku. Gdyby każdego oceniać na podstawie tego, co publikuje, mielibyśmy na świecie samych towarzyskich ekstrawertyków, którzy mają ogromną grupę znajomych, regularnie podróżują i prowadzą ciekawe, pełne pasji oraz werwy życie.

O ile nie ma nic złego w podbudowywaniu swojego ego w serwisach społecznościowych, koloryzowanie w CV może skończyć się dramatycznie. A robi tak niemal co drugi Polak. Z badania przeprowadzonego przez Pracuj.pl we wrześniu 2015 roku wynika, że 44 proc. z nas ubarwia CV.

Kłamstwo ma krótkie nogi, więc takie CV bardzo łatwo zweryfikować. Na rozmowie kwalifikacyjnej szybko okazuje się, że ten nasz płynny angielski to właściwie dopiero w planach, Excela widzieliśmy raz w życiu na oczy, a filozofią i astronomią faktycznie się interesowaliśmy… przez jeden semestr na studiach.

Zamiast ubarwiać treść, ubarwiajmy formę. Word to dobre miejsce na projektowanie swojego życiorysu. Znacznie większe możliwości, jeśli chodzi o ciekawość i unikatowość daje nam jednak PowerPoint. I nawet niekoniecznie musimy w nim przygotowywać prezentacji. Stworzone bowiem w nim CV można śmiało zapisać jako PDF, co potem umożliwia rekruterom łatwe wydrukowanie efektów (a wielu ciagle tak robi!).

2. Umiej w Office’a

Już nasze CV jest wizytówką tego, co my w tym Office zrobić potrafimy. I tutaj zaczynają się pierwsze schody, bo brak umiejętności skonfigurowania tabulatorów widać z daleka – podobnie zresztą jak nieokiełznane marginesy czy wyrównanie zdjęć. A tymczasem znajomość Office’a jest czwartą najczęściej wymienianą przez pracodawców i rekruterów umiejętnością/cechą, jaką powinien posiadać kandydat na pracownika.

Co z tym zrobić? Na szczęście nie musimy wydawać pieniędzy na skomplikowane szkolenia i warsztaty. Microsoft sam aktywnie edukuje użytkowników, rozwijając projekt Microsoft Virtual Academy, a także Akademię Office, gdzie znajdziemy mnóstwo kursów i poradników dotyczących praktycznego (również domowego) wykorzystania pakietu.

Opanowanie podstawowych umiejętności otwiera przed nami całą gamę nowych możliwości, jeżeli chodzi o uatrakcyjnienie naszego CV. Tutaj znowu warto nawiązać do PowerPointa, w którym można nawet przygotować efektownie wyglądający film i umieścić np. na YouTube, żeby potem w łatwy sposób załączać do aplikacji na wybraną posadę. Możliwości programu w kwestii tworzenia efektów i animacji są tak ogromne, że przy odrobinie wysiłku możemy stworzyć naprawdę unikatowe projekty.

3. Dorzuć coś ekstra

No dobrze, nauczę się tego Office’a i co dalej, myślisz. Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Najlepiej jednak skupić się przy tworzeniu CV na swoich unikatowych cechach i umiejętnościach. Jasne, nie wszystkie będą pasowały do stanowiska, o które się ubiegamy (z tego też powodu pisanie o 3-miesięcznym składaniu długopisów w trakcie studiów podczas ubiegania się o posadę redaktora w serwisie informacyjnym nie ma sensu), ale zdecydowanie uczynią nas bardziej autentycznymi.

Może używałeś Excela do prowadzenia budżetu domowego? A może stworzyłeś za jego pomocą wykres do monitorowania swojej wagi, co pozwoliło Ci w pół roku wrócić do formy po kilku „tłustych” latach? Takie smaczki warto gdzieś wplatać. Nawet jeżeli nie ma na nie miejsca w CV, bo to musi być możliwie najbardziej konkretne, możesz mimochodem o nich wspomnieć podczas rozmowy, kiedy padnie pytanie o Office’a. A możesz być pewny, że prędzej czy później padnie.

Myślenie językiem korzyści na tym się nie kończy. Coś ekstra to te umiejętności, którymi niewielu kandydatów jest się w stanie pochwalić. I tutaj masz ogromne pole do popisu. Może tworzenie nietuzinkowego CV wciągnie Cię do tego stopnia, że nauczysz się pisać własne makra. A może odkryjesz w sobie artystyczną duszę, czemu dasz upust w PowerPoincie? Warto szukać takich wyróżników, bo one zdecydowanie robią różnicę.

4. Myśl nieszablonowo, ale bez przesady

Aby jednak mieć możliwość pochwalenia się swoimi nietuzinkowymi umiejętnościami, musimy najpierw zwrócić na siebie uwagę. A to podczas rekrutacji, gdzie spływają setki identycznie wyglądających CV, nie jest łatwe.

Niektórzy proponują bycie oryginalnym, co niestety często ma opłakane skutki. Przykład? Większość rekruterów drukuje CV, a „oryginalni” kandydaci lubią odwrócić kolory i przygotować CV z czarnym tłem i białymi fontami. Efekt? Drukarka biurowa będzie błagać przez kilkanaście minut, zanim wypluje takiego potworka.

Ważny jest zatem zdrowy rozsądek i wyważone podejście do tematu. Czarne tło potrafi zrobić każdy, ale już stworzenie niebanalnego układu elementów z wykorzystaniem tabeli z niewidocznymi obramowaniami wiele osób przerasta. A to właśnie jedna z tych umiejętności, które można opanować na MVA oraz w Akademii Office. Im więcej wiedzy, umiejętności i wysiłku wymaga nasz projekt CV, tym lepsze efekty możemy uzyskać.

Opłaca się zatem w pierwszej kolejności zainwestować czas w siebie, zanim przeznaczycie go na stworzenie idealnego CV.

The post 4 proste zasady, które sprawią, że Twoje CV (i Ty) będzie znacznie atrakcyjniejsze appeared first on Wersja 2.0.

Pracowałem zdalnie przez blisko 4 lata. W przypadku wolnych zawodów, jak dziennikarz czy freelancer, takie rozwiązanie jest naprawdę efektywne. W końcu nie chodzi tutaj o to, żeby spędzić 8 godzin nad jednym tekstem, a żeby stworzyć 8 tekstów (czy jakoś tak).

Dla pracodawcy zdalny pracownik to również szereg korzyści. W końcu nie musi zapewniać mu stanowiska pracy, utrzymywać biura (gdy wszyscy pracują zdalnie) i zajmować sobie głowy takimi przyziemnymi sprawami, jak zepsuty ekspres do kawy. Wystarczy, że raz na jakiś czas zorganizuje spotkanie wszystkich pracowników, co nieco zintegruje ich z firmą, a być może i podniesie motywację oraz zaangażowanie.

I to ma sens. Dziś większość zawodów wymaga jedynie dostępu do komputera i internetu. Social media manager może wykonywać swoje zadania z dowolnego miejsca na świecie. Graficy, dziennikarze, projektanci – tu szczególnie praca zdalna się sprawdza, bo są rozliczani za efekty, a nie liczbę godzin spędzonych w biurze. Tak jest po prostu bardziej efektywnie i korzystnie dla obu stron.

Plusy pracy z domu

Praca zdalna ma mnóstwo plusów. Jesteśmy przede wszystkim bardziej elastyczni. Możemy sobie pozwolić na załatwienie spraw w urzędzie o 10:00 i zakupy w supermarkecie, kiedy nie ma jeszcze kolejek. Nie ograniczają nas ramy czasowe, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby część swoich zadań wykonywać np. wczesnym rankiem lub późnym wieczorem. Nie musimy nigdzie dojeżdżać, nie marnujemy czasu na pogawędki w biurowej kuchni i nie rozpraszamy się rozmowami innych.

Dla rodziców praca zdalna to możliwość spędzania czasu ze swoim dzieckiem. Dla niepełnosprawnych, którzy mają trudności z przemieszczaniem się – jedyny sposób, żeby się zawodowo realizować. Przede wszystkim jednak wszyscy oni mogą robić lepszy użytek z dostępnego czasu. Wszystko właściwie sprowadza się tutaj do naszej wydajności. Jeżeli wykonamy wszystkie zadania w 4 godziny, pozostaną nam 4 godziny wolnego. Możemy ten czas przeznaczyć na kolejne zadania lub na relaks. Proste.

Praca z domu pozwala na zdecydowanie więcej. Możemy zajmować się wieloma projektami i wykonywać zlecenia dla wielu pracodawców. Często też możemy cieszyć się większym spokojem i ciszą, co sprzyja produktywności. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby wykonywać swoje obowiązki z drugiego końca świata. Dla pracownika zdalnego miesięczny wyjazd na jakąś rajską wyspę nie stanowi najmniejszej przeszkody w wykonywaniu swoich zadań. Podstawowym warunkiem jest jedynie dostęp do internetu.

Minusy pracy z domu

Oczywiście praca zdalna nie jest idealna, z czego trzeba sobie zdawać sprawę. Przede wszystkim nie jest to zajęcie dla każdego i wymaga wypracowania odpowiednich nawyków.

Najważniejszy to odpowiednia organizacja. Pracując z domu, musimy być maksymalnie skoncentrowani na swoich zadaniach. Jeżeli po przebudzeniu stracimy pół godziny na Facebooka, dwie godziny na obowiązki domowe, a potem do śniadania obejrzymy serial na Netfliksie, to ockniemy się ok. 14:00 z myślą, że nic jeszcze dziś nie zrobiliśmy. A zagrożeń jest jeszcze więcej i nie mam tutaj na myśli jedynie dzwoniącego uparcie domofonem listonosza.

Nikt nie stoi nad nami z kijem. Nikt nie wydaje poleceń i nie przydziela zadań. Sami jesteśmy sobie sterem, żaglem i okrętem. Jeżeli nie obierzemy właściwego kursu, nie postawimy żagli pod wiatr i nie ominiemy tych wszystkich gór lodowych, które próbują nas odciągnąć od pracy, polegniemy.

Stąd bardzo prosta droga do marnowania czasu. Pracując zdalnie, potrafiłem siedzieć przed komputerem do późnych godzin wieczornych, przygotowując ostatnie materiały. Życie osobiste zlewało mi się z życiem zawodowym. Oczywiście to pierwsze na tym cierpiało. Teoretycznie miałem mieć więcej czasu dzięki pracy zdalnej, a w praktyce spędzałem w niej nie 8, a jakieś 12 godzin. Wszystko przez nieodpowiednią organizację i brak efektywności.

Problemem mogą też być domownicy. Nic tak nie potrafi wyprowadzić z równowagi, jak wracająca z pracy partnerka, która od progu rzuca: „Nie zrobiłeś prania? Przecież cały dzień siedziałeś w domu”. Warto postawić tutaj pewne granice. Dać do zrozumienia, że praca w domu wcale nie oznacza, że mamy mniej obowiązków – często wręcz przeciwnie (szczególnie, kiedy ktoś jest rozchwytywanym freelancerem).

Ktoś kiedyś opowiadał mi o tym, że, pracując z domu, zakładał krawat. W czasie, gdy miał go na sobie, członkowie rodziny wiedzieli, że aktualnie nie należy mu przeszkadzać, bo jest w pracy. To dość ekscentryczne, ale z pewnością bardzo skuteczne rozwiązanie. Pozwala odseparować sferę zawodową od sfery osobistej. Zdejmuję krawat i jestem w domu. Zakładam – pracuję.

Jak zacząć pracować z domu?

Najprościej byłoby oczywiście rzucić obecną pracę i zostać freelancerem, ale nie zawsze to możliwe. Skuteczne może okazać się odbycie rozmowy z pracodawcą i przekonanie go do tego, że 1-2 dni w tygodniu pracy zdalnej to naprawdę dobry pomysł. Z czasem będzie przecież można zwiększać ten czas, jeżeli nasz pracodawca dostrzeże korzyści takiego rozwiązania.

Do pracy zdalnej warto się przygotować. W internecie powstaje coraz więcej poradników oraz blogów, które pomagają w wypracowaniu odpowiedniego podejścia. Ja niedawno trafiłem na zdalnyninja.pl, gdzie kilku pracujących zdalnie freelancerów i przedsiębiorców dzieli się swoimi spostrzeżeniami i wskazówkami. Warto zajrzeć. Im więcej wiedzy wchłoniemy teraz, tym mniej trudności i nieprzyjemnych niespodzianek napotkamy na swojej drodze później.

Kiedy już zaczniemy, upewnijmy się, że stworzyliśmy sobie odpowiednią przestrzeń do pracy oraz zaplanowaliśmy to, w jaki sposób będziemy ją wykonywać. Od razu uprzedzam, że praca z laptopem na kolanach w piżamie przed telewizorem to naprawdę kiepski pomysł. Ważne jest wypracowanie odpowiednich nawyków, które będą nas wspierać i podnosić naszą efektywność. Musimy być zdyscyplinowani i skoncentrowani. Wtedy uporanie się z codziennymi obowiązkami będzie o wiele prostsze. Tutaj zdecydowanie polecam wspieranie się kalendarzem, notatnikiem i innymi narzędziami, które pozwolą nam organizować zadania, a także monitorować, ile czasu poświęcamy na poszczególne czynności. Niezwykle istotne jest też utrzymanie odpowiedniej higieny cyfrowej.

Jeżeli spędzamy dużo czasu na Facebooku, zdecydowanie polecam zablokowanie sobie dostępu do social mediów. Warto pomyśleć też nad włączeniem do swojego planu dnia dodatkowych aktywności, jak siłownia, rower czy ćwiczenia oddechowe. Skoro już mamy tę elastyczność, korzystajmy z niej, by pracować lepiej i wydajniej. W konsekwencji wszystko to sprawi, że będziemy spędzali w pracy po prostu mniej czasu, robiąc więcej.

The post Plusy i minusy pracy z domu appeared first on Wersja 2.0.