Pierwszy raz o Nowym Kawkowie usłyszałam w podcaście Travelicious. Autorka opowiadała w nim tak pięknie o swoich ulubionych miejscach w Polsce, a sporą część poświęciła właśnie Warmii, ze szczególnym uwzględnieniem Nowego Kawkowa. Co takiego tam znajdziecie i dlaczego to miejsce jest aż tak magiczne?

Lawendowe pole

Odrobina Prowansji w Polsce, czyli piękna plantacja lawendy, która zachwycają swoim zapachem i kolorami. Kiedyś można było odwiedzać ją w zasadzie codziennie, od zeszłego roku jedynie w wyznaczonych terminach.

W tym roku według ich strony są to 01-03 maja 2026 (Majówka), 06-07 czerwca (długi weekend), w weekendy podczas kwitnienia lawendy: 27-28 czerwca, 04-05 i 11-12 lipca, oraz 18-19 lipca 2026 – finał Lawendowych Żniw, a także w dniach 01-02 i 15-16 sierpnia 2026. Będą również otwarci podczas Sztuki w Obejściu we wrześniu (termin jeszcze nieznany). 

Na miejscu można oczywiście przechadzać się wyznaczonymi ścieżkami i odpocząć na ławce w otoczeniu lawendy. Ale nie tylko, bo znajduje się tu także Lawendowe Muzeum Żywe. To mała, interaktywna przestrzeń, w której można oglądać eksponaty, ale też zdobyć praktyczną wiedzę, uwić lawendowy bukiet i zrelaksować się przy ziołowym naparze.

Jak piszą właściciele, to wyjątkowe miejsce powstało po to, by dać szansę na oderwanie się od codziennego pośpiechu i ponowne doświadczenie ciepła oraz atmosfery dawnej, niespiesznej wspólnoty.

Działa tu również sklepik, w którym można kupić przeróżne wyroby z lawendy, kosmetyki, biżuterię, świeczki, suszone bukiety, przepyszny chleb lawendowy, a także napić się i zjeść coś małego. Kiedy byliśmy tu latem, trafiliśmy akurat na warsztaty plecenia wianków.

Lawendowe pole to także mała agroturystyka, która wynajmuje pokoje i dwa małe domki. Można też wziąć udział w degustacji wina i serów czy pikniku w lawendzie przy zachodzie słońca. Organizuje to Kulinarne Biuro Podróży, które prowadzi Joanna założycielka Warmingu.

Warming – styl życia w rytmie slow

Pewnego dnia odkryłam na Facebooku fanpage Warming. Od razu przyciągnął mnie przepięknymi kadrami miejsc, jedzenia i wydarzeń prosto z serca Warmii. Już wtedy planowaliśmy wyjazd do Nowego Kawkowa, więc od razu zaczęłam szukać tam inspiracji na nasz pobyt. Powiem Wam szczerze – byłam i nadal jestem totalnie oczarowana tym, jak można promować swój region!

Za całym projektem stoi Joanna, która stworzyła tę przestrzeń z czystej pasji do odkrywania warmińskich smaków, ludzi i ukrytych zakątków. Warming to jednak o wiele więcej niż tylko fanpage – to prawdziwy styl życia. Z jednej strony działa jako agencja fotograficzna, filmowa i muzyczna, a z drugiej – organizuje sielskie eventy, warsztaty i klimatyczne koncerty na wsi.

Wyobraźcie to sobie: uciekacie od codziennego pędu do świata, w którym pachnie domowym jedzeniem, a letnie wieczory spędzacie na koncertach w wiejskiej stodole. To jest właśnie Warming! Autentyczność, totalny chillout, slow life, powrót do natury i celebrowanie tych najprostszych chwil w gronie fantastycznych ludzi.

Nowe Spa – reset w czanie i smakowanie lokalnych przysmaków

Nowe Spa to mała, kameralna przestrzeń na świeżym powietrzu, gdzie znajduje się domek saunowy z miejscem na odpoczynek, wanna, w której latem można się schłodzić, czy główna atrakcja – gorący czan, czyli wielki żeliwny gar wypełniony gorącą wodą i podgrzewany żywym ogniem wyłożony na dnie kamieniami.

Kąpiel w gorącym czanie pomaga w regeneracji ciała i duszy, skutecznie redukując stres oraz napięcie mięśniowe, a jednocześnie oczyszczając organizm z toksyn, poprawiając krążenie, odporność i jakość snu.

Samo SPA można wynająć w kilku wariantach, ale my zdecydowaliśmy się na wariant na wyłączność. Zapłaciliśmy 550 zł za 3 godziny i mogliśmy cieszyć się tym miejscem tylko dla siebie. W cenie mieliśmy saunę, czan oraz piknik. Opis pikniku przekleję Wam wprost ze strony Nowego Spa, bo sama lepiej bym tego nie ujęła: „Kozie sery od Dorotki z Pupek, chleb lawendowy od Asi z Lawendowego Pola, warzywa z ogrodu lub piwniczki od mamuni Daruni, wędzone pstrągi od tatusia Mirusia – jak uwędzi”. Wszystko było przepyszne! Jednym słowem – kwintesencja Nowego Kawkowa na jednym stole.

Cena za pobyt zależy od liczby osób, a także pory roku. My akurat byliśmy tu wczesnym latem, ale myślę, że zimą czan i sauna muszą mieć ogromny urok! Dodatkowo na miejscu jest jurta, którą można wynająć na noc, a także w pełnym pakiecie ze SPA na wyłączność i piknikiem.

Dodatkowo zdecydowaliśmy się na masaż całego ciała, który również wspominam bardzo dobrze. Zazwyczaj nie mam najlepszych doświadczeń z masażami, na przykład tymi hotelowymi, więc zawsze mam pewne wątpliwości, czy warto z nich korzystać. Tutaj jednak zdecydowanie było warto! Zabieg był po prostu świetny – gorąco polecam.

Cegielnia Art – francuskie naleśniki i przepiękna ceramika

Cegielnia Art to cudowne połączenie agroturystyki i pracowni ceramicznej, stworzone przez Letycję i jej męża. Pierwszy raz trafiliśmy do nich za sprawą sezonowej kawiarenki w food trucku obok domu. Mąż Letycji serwuje tam wspaniałą kawę i absolutnie obłędne francuskie naleśniki! Letycja prowadzi na miejscu również warsztaty ceramiczne o różnym czasie trwania.

Dom położony jest na wzgórzu i otoczony praktycznie samą naturą. Można poleżeć na leżaku i po prostu rozkoszować się ciszą oraz spokojem.

Podczas pierwszej wizyty udało mi się również zwiedzić pracownię ceramiczną, obejrzeć mnóstwo pięknych wyrobów, a nawet kupić dwa talerzyki na pamiątkę.

Drugi raz przyjechaliśmy tu na długi weekend, wynajmując pokój z opcją śniadań i obiadokolacji. Śniadania serwowane są w uroczej, ozdobionej ceramiką altance ze starymi oknami, za którymi widać tylko zieleń. Niezwykle przyjemnie jest w ten sposób zacząć dzień.

Galeria Kawkowo

Niepozorna kawiarnia przy drodze, która kryje w sobie mnóstwo skarbów. W środku wygląda jak piękna galeria sztuki. Można tu zjeść pyszne wypieki i napić się domowej lemoniady. W tym miejscu możecie również zarezerwować nocleg lub wziąć udział w warsztatach ceramicznych.

Łan Sztuk – stuletni dom i warsztaty robienia mazideł Płonki Podleśnej

Są takie miejsca, które od progu wywołują w nas niezwykłe poczucie spokoju i przywołują najpiękniejsze wspomnienia z dzieciństwa. Człowiek czuje się tam beztrosko, jakby czas stanął w miejscu. Myśli zwalniają, a w głowie pojawia się czysta radość z samego bycia tu i teraz. Dla mnie takim miejscem jest Łan Sztuk.

Trafiłam tu totalnie przypadkowo. Będąc już na Warmii, odkryłam w sieci sklep Płonki Podleśnej Zachwyciły mnie jej wyroby (zwłaszcza miody), więc napisałam do niej z pytaniem o sklep stacjonarny. Okazało się, że nazajutrz prowadzi warsztaty „Boskie ciało – ziołomydła, maści, mazidła” właśnie w Łanie Sztuk! Zostało jej wolne miejsce i zapytała, czy chcę wpaść. Nie musiała mnie długo namawiać!

Na miejscu skradł moje serce piękny, stuletni dom, wypełniony po brzegi antykami. Momentalnie poczułam klimat beztroskich wakacji spędzanych z dziadkami na działce. Dookoła tylko pola, kojąca natura i niezwykła cisza. Czułam się tu magicznie. Od razu miałam ochotę oddać się błogiemu spędzaniu czasu na świeżym powietrzu – na kocu albo w hamaku. To miejsce, do którego wchodzisz i czujesz się jak w domu.

Same warsztaty odbywały się w pięknej oranżerii, gdzie można było zamówić pyszne domowe ciasto i coś do picia. Każda z nas mogła stworzyć dwie własne maści, pogadać o ziołach, leczniczych smarowidłach i po prostu o życiu na Warmii.

Bardzo chciałabym tu wrócić na nocleg, ale wiem, że miejsca rozchodzą się jak ciepłe bułeczki, czemu zresztą wcale się nie dziwię.

Magia Warmii w pigułce – czyli miejsce, do którego chce się wracać

Warmia, a w szczególności Nowe Kawkowo, to dla mnie miejsce absolutnie niezwykłe! To przestrzeń w tętniąca artyzmem i zapachem cudownej kuchni. Dla mnie jest pełna inspirujących ludzi, którzy zbudowali tu coś wspaniałego, a swój region promują, opierając się na sąsiedzkiej życzliwości i kooperatywie – każdy z dumą poleca tam produkty swojego sąsiada.

Można tu wziąć udział w jedynych w swoim rodzaju wydarzeniach. Co więcej, to dla mnie najpiękniej promowany region, z jakim do tej pory się spotkałam – widać w tym mnóstwo serca i czystą pasję! Jeśli tylko lubicie takie sielskie klimaty, nie zastanawiajcie się długo. Rezerwujcie nocleg i sprawdźcie tę magię na własnej skórze!

The post Nowe Kawkowo – artystyczna wieś na Warmii pachnąca lawendą i domowym ciastem appeared first on Wersja 2.0.

Siedlisko Marianna – piękne siedlisko w otoczeniu natury

Majówka, jak każdy długi weekend, to czas, w którym korki są niemal wszędzie, dlatego tym razem postanowiliśmy pojechać gdzieś blisko, żeby nie tracić cennych godzin na dojazd. Chcieliśmy wypocząć aktywnie, dlatego zabraliśmy ze sobą rowery. Nasz wybór padł na Janowiec koło Kazimierza Dolnego, a konkretnie na Siedlisko Marianna, które wypatrzyłam na mojej ukochanej stronie Slowhop.

Siedlisko położone jest w małej wiosce Ławeczko Stare. Na nasz pobyt wybraliśmy pokój „Leśnik” z przepięknym, zadaszonym tarasem. Widok z tarasu oczarował mnie już od wejścia. Otoczenie drzew, popołudniowe słońce i możliwość oglądania zachodów słońca siedząc pod kocykiem na tarasie – to było dokładnie to, czego potrzebowaliśmy!

Samo siedlisko jest nowoczesne, nieskazitelnie czyste i bardzo ładnie urządzone. Na dość sporym terenie znajdują się dedykowane miejsca na ogniska, hamaki, mały staw oraz strefa z sauną i balią zewnętrzną. Druga sauna znajduje się w budynku. Jest też duża stodoła, która idealnie nadaje się na klimatyczny ślub lub przyjęcie. A dookoła? Po prostu kojący widok na pola i niekończącą się przestrzeń.

Pyszne, lokalne śniadania to coś, za co najbardziej kocham agroturystyki i na co bardzo zwracam uwagę. Tym razem też się nie zawiodłam. Z całego serca polecam Wam to miejsce.

Petla rowerowa Siedlisko – Puławy – Kazimierz – Janowiec – Siedlisko

Pierwszego dnia po południu zrobiliśmy sobie krótką rozgrzewkę, jadąc na kolację do Janowca, ale nasza główna wyprawa zaplanowana była na kolejny dzień. Zaraz po śniadaniu spakowaliśmy wodę oraz przekąski i ruszyliśmy w drogę.

Nasza trasa prowadziła z siedliska prosto do Puław, następnie malowniczą ścieżką przy wale wiślanym aż do Kazimierza, skąd przeprawiliśmy się promem do Janowca, by ostatecznie wrócić do siedliska. Cała trasa miała niecałe 50 km.

Pierwszy odcinek do Puław prowadził głównie lokalnymi, asfaltowymi drogami przez pola, lasy i małe wioski, gdzie ruch samochodowy był znikomy. Większość trasy upłynęła nam więc w bliskim kontakcie z naturą. Niestety, jeden niewielki końcowy fragment prowadził wzdłuż znacznie bardziej ruchliwej ulicy. Choć przez większość czasu mogliśmy korzystać z chodników, momentami ich brakowało i musieliśmy zjechać na jezdnię. Na szczęście był to jedyny taki odcinek na całej trasie.

Muzeum Czaroryskich czyli przystanek w Puławach

W Puławach zrobiliśmy przystanek w Muzeum Czartoryskich. To piękne miejsce, które za sprawą księżnej Izabeli stało się w 1801 roku pierwszym muzeum w Polsce. Bilet wstępu do pałacu kosztował 30 zł od osoby. W eleganckich wnętrzach mogliśmy podziwiać cenne pamiątki rodowe, piękną porcelanę oraz historyczne militaria (choć one zazwyczaj interesują mnie najmniej – za to Tomek był zachwycony).

Co więcej, wciąż można tu poczuć klimat dawnych „Aten Polskich”. Jest on obecny nie tylko we wnętrzach, ale i w otaczającym pałac romantycznym parku, gdzie pośród drzew kryją się słynna Świątynia Sybilli oraz Dom Gotycki.

Również przestrzeń bezpośrednio przed wejściem do pałacu jest pięknie zaaranżowana i można spotkać pawie, które co śmieszne jak na zawołanie pokazały się w pełnej krasie o pełnej godzinie. Chcieliśmy poczekać czy zrobią to samo w kolejnej godzinie, ale czas już nas naglił 😉

Z terenu pałacu Czartoryskich wjeżdża się bezpośrednio na ścieżkę rowerową, którą dojeżdżamy do samej Wisły, a konkretnie na wał wiślany.

To właśnie wzdłuż niego prowadzi kolejna część trasy – około 15 kilometrów prostej, cichej, zielonej, bardzo dobrze utrzymanej ścieżki rowerowej. Szlak jest bardzo popularny, ale niezwykle przyjemny. Takimi widokami cieszyliśmy się, aż musieliśmy nieco zboczyć i przeprawić przez strumień po prowizorycznym mostku. Na szczęście nie było to wielkim wyzwaniem i na horyzoncie niebawem pojawił się nasz kolejny przystanek: Kazimierz Dolny.

Kazimierz Dolny- (zatłoczona) perełka regionu

Chyba nie ma osoby, która nie znałaby Kazimierza Dolnego. To przepiękne miasteczko kipi artyzmem i tajemniczością – znajdziecie tu słynny zamek, Górę Trzech Krzyży oraz otaczające miasto liczne winiarnie i wąwozy (można udać się na nocne zwiedzanie z pochodniami – polecam). To też miejsce, gdzie odbywa się wiele festiwali – chociażby filmowych, czy muzycznych jak Kazimiernikejszyn – letni festiwal, który trwa kilka dni i koncerty odbywają się zarówno na rynku głównym, jak i w kamieniołomach. Fantastyczny vibe.

Niestety majówka to okres, gdzie tłumy były wręcz przytłaczające. Jako że odwiedzaliśmy Kazimierz już wielokrotnie, nie zostaliśmy tu długo, jedynie na kawę i lody, ale to bez wątpienia jedno z najpiękniejszych miasteczek w Polsce i miejsce o wyjątkowej energii, do którego zawsze warto wrócić.

Tak naprawdę wystarczy kawałek odjechać od centrum Kazimierza i można na spokojnie odpocząć, chociażby siedząc sobie przy Wiśle. Tereny są tu naprawdę piękne. Jest też stąd niedaleko do Nałęczowa czy chociażby Lublina i jego uroczej starówki. Ten region to perełka zarówno pod względem kultury, natury, ale też kuchni.

Przeprawa przez Wisłę, czyli prom do Janowca

Prom z Janowca do Kazimierza pamiętam jeszcze z okresu dziecięcego, kiedy jeździliśmy w te strony do naszej rodziny. Nic się od tamtej pory nie zmieniło, bo to wciąż praktycznie jedyna opcja, żeby przeprawić się przez Wisłę i nie nadrabiać wielu kilometrów. Jednocześnie to, szczerze mówiąc, wielka frajda i fajny element naszej wycieczki. Opłata za osobę z rowerem to 17 zł i taka przeprawa trwa kilka minut.

W Janowcu zatrzymaliśmy się na obiadokolację w Maćkowej Chacie – knajpie, którą odkryliśmy już wiele lat temu, będąc w tych okolicach i już wtedy nas zachwyciła. Mają przepyszne domowe, polskie jedzenie. Niebo w gębie!

Wieczorem zarezerwowaliśmy sobie saunę wewnętrzną. W cenie są 2 godziny sauny na wyłączność, można przynieść sobie picie i przekąski. Bardzo przyjemny czas i relaks po aktywnym dniu.

Janowiec – zamek i odkryty ziołowy raj

Następnego dnia wybraliśmy się do Janowca. Główną atrakcją tego miejsca jest zamek. Zamek nie jest duży, ale to imponująca, renesansowa ruina, dawna siedziba rodu Firlejów, która wznosi się na wysokiej, stromej skarpie, dzięki czemu roztacza się z niego spektakularny widok na dolinę Wisły oraz przeciwległy Kazimierz Dolny.

Z zamku udaliśmy się spacerkiem w stronę miejsca, które poleciła nam właścicielka Siedliska. Manes – ziołowe miejsce to unikalne miejsce, gdzie właściciel własnoręcznie zbiera lokalne dzikie zioła, owoce, i zamienia je w prozdrowotne octy, nalewki i inne mikstury. Jak sam mówi poświęcił życie na to, by połączyć swoją wiedzę ze studiów na kierunkach dietetyka, zielarstwo i fitoterapia m.in. na SGGW w Warszawie z siłami natury, a owoce swojej pracy sprzedaje właśnie tu. Kocham takie miejsca, więc było to moje must see 🙂

Jego kolekcja maceratów, octów i innych kolorowych mikstur wygląda imponująco. Na miejscu jest też mały bar, w którym można się czegoś napić i coś zjeść, a także roztacza się piękny widok na dolinę. Wydalam tu mnóstwo pieniędzy, ale nie mogłam się oprzeć.

Tego dnia postanowiliśmy zjeść obiad w innym miejscu i wybraliśmy restaurację Czarna Dama w Janowcu. Jedzenie było trochę droższe niż w Maćkowej Chacie, ale równie przepyszne. Zjedliśmy obłędną zupę pokrzywową, do tego drugie danie i deser. Z pewnością mogę stwierdzić, że kulinarnie zakochałam się w Janowcu.

Relaks w balii i ulewa na zwieńczenie dnia

Na dzisiejszy wieczór zarezerwowaliśmy balię. Mieliśmy wizję wygrzania się w niej po całym dniu, ale nie spodziewaliśmy się, że… wieczór będzie tak ciepły, że balia była dla nas wręcz za ciepła! Mimo to i tak bardzo przyjemnie spędziliśmy ten czas. Cisza, nastrojowe lampeczki, a od czasu do czasu pokropił przyjemny orzeźwiający deszczyk.

I tak mieliśmy szczęście, bo po powrocie do pokoju dosłownie rozpętała się burza i ulewa. Usiedliśmy na naszym tarasie, przykryliśmy się kocem i obserwowaliśmy burzę, chłonęliśmy piękne zapachy i odgłosy. To był magiczny wieczór.

Ten majówkowy weekend utwierdził mnie w przekonaniu, że okolice Kazimierza to jeden z moich ulubionych regionów w Polsce. Aktywnie, kulinarnie, widokowo – naprawdę trudno się rozczarować. Jeśli szukacie miejsca na długi weekend niedaleko Warszawy i chcecie uciec od korkowego szaleństwa – zdecydowanie polecam. Nie pożałujecie.

The post Rowerowa majówka w okolicach Kazimierza Dolnego appeared first on Wersja 2.0.

Glamping dla dorosłych

W 4rest camp czekają na gości 4 jurty. W środku każdej z nich jest łóżko, mała lodówka, stolik, szafa, koza (właściwie kominko – kaloryfer) i osobna, w pełni wyposażona, łazienka.

W kominku palimy sami, drewno i podpałkę możemy dowolnie brać z wyznaczonego do tego miejsca­.

Nad łóżkiem znajduje się okrągłe okno, przez które można oglądać przepływające chmury czy gwiazdy.

Przed jurtą jest mały tarasik z dwoma leżakami. Dwie z czterech jurt mają prywatną balię przed wejściem, a pozostałe dwie mogą korzystać z trzeciej balii. Umieszczono ją mniej więcej po środku, między nimi – zaraz obok sauny z widokiem na jezioro. Jurty są tak rozmieszczone, że dają dużą prywatność więc raczej nie natkniecie się na sąsiadów zbyt często.

My mieliśmy jurtę bez własnej balii (tylko taka była dostępna w danym terminie). Niemniej dzięki temu, że nasi sąsiedzi z drugiej jurty, z którą mieliśmy dzielić balię, nie przyjechali, mogliśmy z niej korzystać o dowolnych porach.

Rodzinny biznes z sercem

Jurty wraz z pensjonatem, który znajduje się nieopodal to rodzinny biznes prowadzony przez rodziców i ich dzieci. Jak twierdzą są jak włoska rodzina, mocno się kłócą, ale też mocno kochają.

Można poczuć, że wkładają w to miejsce dużo serca. Każdy z nich specjalizuje się w czymś innym dlatego tak dobrze się uzupełniają.

Balie na chłodne wieczory

Jak dla mnie balia to atrakcja numer jeden! Zwłaszcza w chłodne wieczory. Temperatura wody to około 38 stopni. Balia posiada termostat i jest nagrzewana całą dobę, więc można z niej korzystać w każdej chwili. Wchodzisz do balii, w ręku trzymasz kieliszek wina, patrzysz w górę, a tam niebo pełne gwiazd. Dookoła cisza i spokój, szum drzew, śpiew ptaków. Wspaniałe uczucie.

Chociaż muszę dodać, że same jurty znajdują się raczej w zagajniku nad jeziorem, aniżeli w samym sercu lasu. Otaczają je nie tylko drzewa, ale też grodzone pastwiska dla koni. Jak jednak szybko i łatwo można się przekonać, wokół rozciągają się dziesiątki hektarów lasów. Latem to świetne miejsce na rowery i długie wędrówki.

Oprócz balii można też wynająć saunę z widokiem na jezioro. Żeby ją nagrzać, trzeba rozpalić ogień, a w trakcie dokładać drewno. Im więcej dołożymy, tym cieplej będzie wewnątrz. Nasi sąsiedzi, z którymi szybko złapaliśmy kontakt, nie przebierali w środkach. Z wygrzanej do ok. 100 stopni sauny wyskakiwali wręcz, żeby wytarzać się w śniegu lub… zanurzyć w przeręblu.

Natura, natura, natura

To chyba coś co najbardziej kusi takich mieszczuchów jak my. Każdy potrzebuje kontaktu z naturą. W 4rest camp można to poczuć w pełni. Wyobraźcie sobie że jedynym hałasem jaki słyszycie jest rżenie koni, śpiew ptaków (a właściwie krzyk żurawi), kumkanie żab czy szum drzew.

Wstajecie rano a przed waszą jurtą pasie się konik ze stadniny koni znajdującej się obok. Zachód słońca oglądacie nad jeziorem, a wieczorem patrzycie w gwiazdy. A jak chcecie, możecie jechać nad morze i pospacerować po plaży. To tylko ok. 30 kilometrów.

Jak wspomniałam dookoła są lasy i ścieżki rowerowe a także pola golfowe. Można więc skorzystać z dodatkowych atrakcji jak gra w golfa czy np. nauka jazdy konnej.

I co szczególnie ważne – w jurtach i okolicy jest bardzo słaby zasięg, co skutkuje właściwie ciągłym brakiem internetu. Także Facebook, choćbyśmy stanęli na rzęsach i wymachiwali telefonem ku niebu, nie będzie nas kusił. Można w pełni oddać się tu i teraz bez zbędnych rozpraszaczy.

Właściciele dbają o zachowanie harmonii z naturą nawet w tak drobnych kwestiach jak oświetlenie. Teren dookoła jurt oświetlony jest jedynie delikatnymi kulami ustawionymi na ziemi. Tworzy to subtelny i tajemniczy klimat. Oczywiście w związku z tym, każda jurta wyposażona jest też w latarkę.

Ile kosztuje glamping w 4rest camp?

Wynajem jurty z prywatną balią to od 460 do 480 zł za dobę za dwie osoby. Jurta bez balii to 400 zł. W przypadku wynajmu na więcej niż 3 doby ceny nieznacznie spadają.

Wynajem balii dla jurt, które jej nie posiadają to 70 zł za 3 godziny. Sauna to koszt 60 zł za godzinę. W lecie można też wypożyczać rowery wodne, deski SUP czy łódkę wiosłową.

Śniadanie wliczone jest w cenę noclegu. Jeśli chcecie zamówić obiad na miejscu to jest to dodatkowy koszt 40 zł za osobę.

Jesli chcecie wiedzieć więcej lub sprawdzić dostępne terminy podrzucam Wam link do Slowhopa: https://slowhop.com/pl/miejsca/4rest-camp.html

Przy okazji z całego serca polecam tę stronę, można tam znaleźć fantastyczne noclegi z duszą.

Tak więc weźcie kilka butelek wina, wsiadajcie w auto i zróbcie sobie przyjemny weekend za miastem. Nie pożałujecie. Bawcie się dobrze!

The post 4rest camp – glamping w leśnym azylu tylko dla par appeared first on Wersja 2.0.

Dojazd i parking przy Skalnym Mieście

Na początek kilka informacji praktycznych. Do Teplickich Skał jechaliśmy autem z Kudowy Zdrój. Droga zajęła około 40 minut i wiodła w większości przez piękne górskie czeskie wsie. Pamiętajcie żeby jadąc przez Czechy zawsze mieć przy sobie kamizelkę odblaskową, jeśli nie chcecie dostać mandatu. Można ją kupić na każdej stacji benzynowej za klika złotych.

Parking Teplickich Skał kosztuje 100 koron, natomiast dziwnym trafem w dniu w którym my odwiedziliśmy to miejsce nie były pobierane opłaty za parkowanie. Bilet wstępu kosztuje dla dorosłej osoby 120 koron czyli 24 złote. Można też płacić kartą. Jeśli nie macie koron a boicie się niekorzystnego przewalutowania polecam założenie karty Revolut. Mój must have za granicą.

Bilet do Teplickich Skał upoważnia także do wejścia do skalnego miasta w Adršpach, ale tylko jeśli przejdziecie do niego żółtym szlakiem tzw. Wilczym Wąwozem. O tym w dalszej części artykułu. A więc dlaczego warto?

Bajeczna flora i różnorodność trasy

Pierwsze pół godziny szlaku może wydawać się nieco mało spektakularne. Po drodze napotkamy jednak wejście na punkt widokowy, do którego wiedzie 300 schodów. Końcówka jest bardzo stroma, jeśli macie lęk wysokości to będzie to nie lada wyzwanie.

Właściwa część trasy zaczyna się wraz z tzw. pętlą. Przejście jej zajmuje około półtorej godziny jeśli nie idziecie zbyt szybkim krokiem. A zdecydowanie tego nie polecam, bo każdy odcinek szlaku jest jak osobna historia. Nie będziecie narzekać na monotonię.

Raz wygrzewamy się w promieniach słońca otoczeni zapachem sosen, a za chwilę znajdujemy się pomiędzy wysokimi wąskimi skałami porośniętymi wiecznie zielonym mchem i paprociami.

Jest wilgotno, miejscami wręcz zimno a dookoła słychać szumiące strumyki spływające po skałach.

Po drodze napotkacie wiele tabliczek z nazwami skał i tak mijamy np. skalną narzeczoną, mnicha czy głowę psa. Czasami trzeba się chwilę wpatrywać żeby dostrzec ten kształt, ale gdy już nam się to uda wiele razy powiemy sobie w myślach: faktycznie! To zabawne jak natura potrafi rzeźbić tak niezwykłe rzeczy.

I do tego ten niesamowity zapach przyrody!

Mniej tłumów, większa intymność w Teplickich Skałach

W porównaniu do skalnego miasta w Adršpach, jest tutaj zdecydowanie mniej ludzi. Dzięki temu można spokojnie kontemplować otaczająca przyrodę i ciszę. Raczej nie spotkacie tutaj rodzin z małymi dziećmi, bo szlak nie jest przystosowany do poruszania się na nim z wózkiem – w przeciwieństwie do skalnego miasta w Adršpach. Jest wiec mniej turystyczne, dzięki temu bardziej intymnie i intrygująco.

Raczej głównie słychać tu język czeski, a więc jest to miejsce bardziej lokalne. Dla mnie zwiedzanie takich miejsc w tłumie nie jest zbyt przyjemne, więc bardzo cieszę się, że wybraliśmy właśnie Teplice.

Wilczy Szlak – przejście do Skalnego Miasta w Adršpach

Jak wcześniej wspomniałam bilet zakupiony w jednym ze skalnych miast: Teplice lub Adršpach, pozwala na zwiedzenie ich obu, pod warunkiem, ze z jednego do drugiego przedostaniemy się pieszo Wilczym Wąwozem. Ma on około 4 km i przejście go zajmuje około półtorej godziny.

Znajduje się on tuż na początku szlaku Teplickich Skał. Zobaczycie rozwidlenie, na którym można albo kontynuować zwiedzanie albo zboczyć własnie na Wilczy Wąwóz, który prowadzi prosto do skalnego miasta w Adršpach. Droga jest niezwykle malownicza i przyjemna choć pod koniec czeka was sporo schodów w górę i w dół. Natomiast moim zdaniem jak najbardziej warto. My w pierwszej kolejności przeszliśmy szlak w Teplicach, a wracając odbiliśmy na Wilczy Wąwóz.

Nie martwcie się, że będziecie musieli wracać tą samą drogą. Zaraz przy wyjściu ze skalnego miasta w Adršpach znajduje się stacja kolejowa. Pociągi kursują bardzo często i zawiozą Was w kilka minut do stacji, która znajduje się przy parkingu w Teplicach. Bilet można kupić w pociągu. Można płacić kartą. W naszym przypadku niestety zawiódł terminal, a nie mieliśmy koron, więc konduktor pozwolił nam zapłacić w złotówkach.

Skalne Miasto w Adršpach

Szczerze mówiąc, po przejściu skalnego miasta w Teplicach, Adršpach nie zrobił na nas wrażenia. Raczej przeraziła nas ilość ludzi. Nie jest już tak tajemniczo, nie nie pachnie już tak bardzo zielenią.

Natomiast to, co warto tam zobaczyć to piękne, kryształowe jezioro. Niestety nie można się w nim kąpać, choć uwierzcie, że po kilku godzinach spacerowania w upale to była rzecz, o której marzyłam najbardziej 🙂

W obu miastach na szlakach nie było żadnego miejsca, gdzie można kupić jakiekolwiek napoje, zatem pamiętajcie żeby zaopatrzyć się w nie przed wejściem. Na parkingu jest sporo sklepów, także nie powinno być z tym problemu.

Podsumowując Teplickie Skały mają w sobie coś magicznego. Szczególnie ostatni odcinek pętli sprawiał, że czułam się jak przechadzając się po balijskim spa (nigdy nie byłam ale mogę wyobrazić sobie jaki panuje tam przyjemny klimat 😉). Jest tu piękna bujna roślinność, o żywych kolorach, piękny zapach i różnorodność trasy.

Mam nadzieję, że również Wam się spodoba.

The post Teplickie Skały w Czechach – wyjątkowe skalne miasto w Górach Stołowych appeared first on Wersja 2.0.

Carska Białowieża

Na nasz aktywny weekend, z okazji dnia dziecka, wybraliśmy Białowieżę i Białowieski Park Narodowy. Kiedy zbliżaliśmy się do celu, zauroczyła nas ilość zielonych, rozległych pól, a także bocianich gniazd, na które można się natknąć tak naprawdę na każdym kroku. Piękne jest to, jak mieszkańcy pomagają bocianom i co roku przygotowują im chociażby platformy pod gniazda, by lepiej poradziły sobie po powrocie do kraju.

Od 1795 roku  do 1915 roku Białowieża znajdywała się pod zaborem rosyjskim. Można zaobserwować wiele pozostałości z tego okresu, Przede wszystkim ikoną tego regionu był pałac zbudowany na polecenie cara Aleksandra III, który miał być letnio-jesienną rezydencją – bazą wypadową na polowania w puszczy. Niestety pałac spłonął w 1944 roku a teraz na jego miejscu znajduje się muzeum przyrodnicze, restauracja i hotel.

Przy Pałacu powstał również istniejący do dziś Park Pałacowy z jeziorami.

W tamtym czasie, na potrzebę podróży cara, wybudowano również dworzec kolejowy, który potem wykorzystywano do przeładunku drewna (stąd nazwa Białowieża Towarowa). Co ciekawe, pociągi kursowały tutaj aż do 1994 roku – dopiero wówczas uznano połączenie za nierentowne. W miejscu dworca znajduje się aktualnie restauracja Carska. Wystrój i atmosfera miejsca nawiązują właśnie do czasów carskich. Obok restauracji znajduje się tradycyjna sauna – ruska bania, skład pociągu z luksusowymi wagonami stylizowanymi na carskie saloniki oraz apartamenty w zabytkowej wieży ciśnień.

My mieliśmy okazję odwiedzić jedynie restaurację i zjeść w niej mus chałwowy, który był niebywałym doznaniem kulinarnym i wręcz marzyłam by nigdy się nie skończył!

Car Aleksander III ufundował również w 1895 roku słynną prawosławną cerkiew w Białowieży, która wyróżnia się ikonostatem z chińskiej porcelany. Polecam gorąco zobaczenie jej wnętrza.

Panele słoneczne i miliony z UE

Patrząc kilka lat wstecz, Białowieża mocno zyskała na dofinansowaniach unijnych. Przechadzając się po miasteczku, co krok natykamy się na tablice upamiętniające takie inwestycje. Widać, że region mocno wykorzystał szansę kiedy był na to czas.

Co więcej zyskała też ekologia. Niemalże na każdym domu znajdują się panele słoneczne czerpiące energię.

Co zjeść?

W Białowieży polecamy zdecydowanie restaurację Pokusa. Mają tam przepyszny chłodnik z pieczonymi ziemniaczkami i pyszne pierogi. Można tutaj też zjeść w dobrej cenie fantastyczną dziczyznę.

Poza tym oczywiście warto odwiedzić restaurację Carską, ale trzeba się liczyć z tym, że będzie to już większy wydatek.

Bardzo fajne miejsce z klimatem i duszą to kawiarnia Walizka, w której jedliśmy przepyszne ciasto kruche z rabarbarem.

Kult żubrów i wycieczki z noktowizorem

Puszcza Białowieska słynie z obecności żubrów i chyba każdy kto tu jest chciałby go zobaczyć. Oczywiście możemy udać się do Rezerwatu Pokazowego Żubrów, które przypomina mini zoo, ale widok umęczonych upałem zwierząt, siedzących wspólnie pod jedynym drzewem na polanie, które daje cień, nie jest chyba tym o co nam chodziło.

Postanowiliśmy więc udać się na poszukiwanie żubrów o wschodzie słońca. Dziarsko ruszyliśmy w las o 3.30 z nadzieją, że je spotkamy. W pewnym momencie usłyszeliśmy bieg żubra tuż obok nas, co powiem szczerze trochę mnie wystraszyło, ale nie udało nam się go zobaczyć. Z perspektywy czasu myślę sobie, że chyba to i lepiej, bo gdyby chciał nas przegonić, raczej nie mielibyśmy z nim szans 😉

Od naszych gospodarzy słyszeliśmy o kilku innych miejscach, punktach widokowych, w których o świcie jest duża szansa na zobaczenie żubrów. Po wschodzie słońca jest już dla nich po prostu za gorąco i chowają się w głąb puszczy.

Co ciekawe, serce Białowieskiego Parku Narodowego to tak zwany Obszar Ochrony Ścisłej i można tam wejść tylko z wykwalifikowanym przewodnikiem. Organizowane są wycieczki grupowe o różnej tematyce. Jedną z nich jest właśnie tropienie żubrów, w tym poruszanie się po puszczy z noktowizorami. Wycieczka trwa około 6 godzin, rozpoczyna się około półtorej godziny przed wschodem słońca i trzeba się do niej dobrze przygotować, zarówno pod względem sprzętu jak i ubrania. Myślę, że musi to być naprawdę ciekawa przygoda.

Żubr to niestety wciąż gatunek zagrożony, potrzeba było wiele starań, by w okresie międzywojennym przywrócić równowagę wśród gatunku. Liczne polowania bowiem niestety doprowadziły do jego całkowitego wyginięcia (ostatni wolnożyjący żubr nizinny został zabity w 1919 roku). Na szczęście na całym świecie zostały 54 żubry w niewoli.  Z inicjatywy z inicjatywy prof. Jana Sztolcmana założono Międzynarodowe Towarzystwo Ochrony Żubra i rozpoczęto rekultywację. Dziś w Puszczy Białowieskiej w Polsce i Białorusi żyje łącznie blisko 1900 żubrów, to 1/3 populacji tych zwierząt na całym świecie.

Żubry są tu wręcz kultywowane. Co chwilę natykamy się na pomniki żubrów, są one też inspiracją do tworzenia nazw miejsc (cóż, nie ma tu zbyt dużej oryginalności) i tak oto mamy hotel Żubrówka, bar Pod Żubrem, Towarzystwo Sportowe Żubr itp. 😉

Kraina Otwartych Okiennic i kolorowe Cerkwie

Kraina Otwartych Okiennic to szlak trzech małych wioseczek: Trześcianka, Puchły i Soce, które zachwycają zdobnictwem i ornamentyką nie spotykaną w innych regionach w Polsce, nawiązująca do zdobnictwa stosowanego w rosyjskim budownictwie ludowym. W dodatku są tam piękne drewniane cerkwie.

Rowerowe wycieczki

Puszcza Białowieska to oczywiście raj rowerowy i świetne miejsce do aktywnego wypoczynku. My również poznawaliśmy te tereny głównie na dwóch kółkach i zdecydowanie powiem, że warto. Wybraliśmy się także na Szlak Dębów Królewskich, ale szczerze mówiąc najbardziej spektakularne dęby znajdują się tuż przy wejściu po prawej stronie, a sam szlak nie jest aż tak powalający.

Cynamonki i lokalne jedzenie

Przed jednym ze sklepów w Białowieży zobaczyliśmy tablicę: „Dzisiaj polecamy: CYNAMONKI”. Na co Tomek powiedział do mnie: „Asia zobacz co to te cynamonki, jak fajne to mi weź”. Okazało się, że cynamonki (słodkie, zwijane bułeczki z dużą ilością cynamonu) to mistrzostwo świata i każdy następny dzień bez nich był dniem straconym. No i każdego następnego dnia byliśmy o kilkaset kalorii ciężsi.

Nie obyło się również bez spróbowania lokalnych dań, czyli kartaczy czy babki ziemniaczanej, a także lokalnego piwa Hajnówek, w restauracji „Starówka” w Hajnówku. 

Miejsce Mocy

To obszar w lesie, który emanuje pozytywnymi wibracjami i promieniowaniem. Podobno w tym miejscu człowiek się regeneruje, rozwija się jego intuicja, nabiera sił witalnych, harmonizuje się i oczyszcza umysł. Prawdopodobnie było to dawne miejsce kultu Słowian, gdzie wtajemniczeni spotykali się by wykorzystywać swoją moc oraz moc kamieni by powstrzymywać wrogów i złe moce. Wszystko wskazuje na to, że odprawiano tu również pradawne rytuały.

Dom, w którym mieszkaliśmy

Miejsce, do którego trafiliśmy jest miejscem magicznym, wręcz oazą spokoju. „Pod Brzozą” czuliśmy się jak w domu. Gospodarzami są tam Gary i Lena, małżeństwo o niezwykle ciekawej historii i dobrych sercach. Ich dom jest przepięknie urządzony i zadbany, okazało się, że większość porcelanowych i ceramicznych figurek, a także obrazy, są ich dziełem. Mieszkali przez wiele lat w Kanadzie, a od 20 lat w Białowieży. Prowadzili przez 11 lat schronisko dla zwierząt i sami mają w domu 3 cudne psy. To ludzie otwarci, życzliwi, pomocni, którzy w swoim domu stworzyli niezwykłą atmosferę i klimat. Jeśli będziecie wybierać się do Białowieży z całego serca polecamy Wam to miejsce!

***

Podlasie kryje wiele tajemnic. Nam udało się odkryć zaledwie część z nich. Czy wrócimy? Zdecydowanie. To miejsce, w którym czas płynie wolniej, a i tak minął nam zbyt szybko. Zachęcamy Was do poznawania tego regionu i aktywnego wypoczywania.

The post Kraina żubrów, bocianich gniazd i kolorowych cerkwii – dlaczego warto spędzić weekend na Podlasiu appeared first on Wersja 2.0.